W dniu 26.04.2022 o 12:11, Olin pisze:

> Przyznam, że nie wszystko zrozumiałem, choć w sumie powinienem, ale dla
> porządku napiszę, że energia bywa skwantowana w pewnych warunkach. W
> istocie, energia elektronów na orbicie, albo stany energetyczne jądra
> przyjmują tylko określone wartości.
> Prawdopodobieństwo znalezienia cząstki w danym miejscu jest jak najbardziej
> funkcją ciągłą i wylicza się je z równania Schrödingera. Tu przykład
> gęstości prawdopodobieństwa dla atomu wodoru:
> http://www.ftj.agh.edu.pl/~wolny/Wc72a96e42eef4.htm

Przyznam, że mnie to przerasta.

W skrócie - w moim (niepełnym zapewne) rozumieniu, gdyby przestrzeń była
ciągła a droga dyskretne, to statystycznie nie ma możliwości podróży
"dyskretnym ruchem" do dowolnie wyznaczonego wcześniej punktu ciągłej
przestrzeni. Poruszając się kwantami statystycznie nigdy nie trafimy we
wcześniej założony punkt docelowy, gdyż z dyskretnej natury ruchu
wynika, że praktycznie zawsze znajdziemy się za blisko lub za daleko
(uprościłem do ruchu prostoliniowego). Innymi słowy na każdy "dyskretny"
punkt przypada nieskończenie wiele punktów "ciagłych" jego nieskończenie
małym pobliżu. Stąd uprościem, że prawdopodobienstwo jest zerowe. No ale
przyznaje, że jak wchodzimy w fizykę kwantową to wymiekam i tam
prawdopodobieństo jest jeszcze mniej intuicyjne niż w fizyce klasycznej.
Być może rzeczywiści "dyskretny" równa się "kwantowy" na samym końcu
paradoksu zenona i należy to rozpatrywać na gruncie fizyki kwantowej.

> Co to ma wspólnego z Achillesem i żółwiem, już się nie wypowiadam.
> Wystarczają mi zupełnie ciągi zbieżne.

Musisz zapytać Marcina - ja też nie ogarniam co ma dyskretność świata do
paradoksu zenona. Za cienki w uszach jestem.


--
Shrek

Czy wiesz, że "jebać pis" czytane od tyłu daje "??? ?????"?
PS - i konfederację!