W dniu 11-04-16 o 13:18, J.F. pisze:
> http://wyborcza.pl/1,87648,19836277,xxi-wieczna-bank
owosc-po-polsku-nie-chcesz-problemow-gromadz.html
>
>
> Historia dluga, ale koncowka mnie zainteresowala:
> n
> "Komornik wyliczył mi koszty na 44 tys. zł.
> Później dał promocję i chciał tylko 23 tys.
> A teraz z dokumentów wynika, że po zamknięciu sprawy od banku zażądał 26
> zł.
> Co to za sprawiedliwość?"
>
> 44 tys chyba zgodne urzedowym cennikiem. 23k pewnie jakos tez.
> Ale te 26 zl ?
>
> Czy bank tam na poczatek cos zaplacil, a te 26 to urzedowy koszt
> wykonanych "czynnosci" ?
>
> Czy komornik dobrze wie, ze jak bedzie zbyt pazerny, to wiecej zlecen od
> banku nie dostanie ?

Widzę tylko kilkanaście linijek, bo wyczerpałem limit darmowego czytania
- nie wiem jaki, ale mniejsza o to.

Co do kosztów, to koszty dłużnika są zupełnie inną pozycją, niż koszty
wierzyciela. Nawet nie ma co tu porównywać. Natomiast sam początek
artykułu jest dość intrygujący. Trzeba by było oczywiście zbadać
dokumenty, ale na podstawie tego fragmentu istnieją podstawy do
podejrzeń, że bank poświadczył nieprawdę w dokumentach, na podstawie
których żądał od dłużnika zwrotu należności. Podejrzenia opieram na
fragmencie wiedzy, i to w dodatku przerobionej przez
dziennikarzy,którzy potrafią naprawdę wypatrzyć rzeczywistość. Bo
możliwości powstania tego typu sytuacji może być wiele i czasem wina
może leżeć po stronie dłużnika.