Ja w sprawie formalnej :) oraz prawnej, wyłącznie.
Crosspost widzę, ale do filozofii i psychologii się
nie odnoszę.

On Mon, 3 Jun 2013, Xian Mi Mao wrote:

> On Jun 3, 8:34 pm, LeoTar <R...@w...pl> wrote:
>> W dniu 2013-06-03 20:00, Xian Mi Mao pisze:
>>
>>> W prawie to się zdaje się jakoś nazywa...
>>> Chyba decyzji nie można zmieniać w trakcie jej realizacji?

Można, trzeba tylko znaleźć konsekwencje takiego zachowania.
Przykład z usiłowaniem "zerwania umowy biznesowej" był dobry:
takie zachowanie jest możliwe, pytanie dotyczy konsekwencji.
Tylko niekiedy można drugą stronę "przymusić" do wykonania,
raczej w roli wyjątku niż reguły (notarialny zapis o zbyciu
nieruchomości tak, usługa nie bardzo): być może druga strona
dotkliwie odczuje skutki swojego "zerwania", ale bardzo często
ma taki wybór, "płacę kary i spadaj".
Pic w tym, że jeśli nie przejdzie kara umowna "za niedochowanie
umowy" :P (a nie przejdzie) to nie widać "sankcji".

>>> "prawo nie może działać wstecz" - to chyba fundament prawodawstwa?

Nie, to uproszczenie zbliżone do "siły odśrodkowej" lub w przypadku
podatku dochodowego "kwoty wolnej" (w odróżnieniu od podatku od
darowizn takiej nie ma, a wyliczona wartość wymaga spełnienie
stosu założeń, które wcale 100% oczywiste nie są).

Streszczejąc, owo uproszczenie wymaga świadomości ograniczeń,
przy którym jest przyjęte.

>> A jednak działa wstecz.
>
> To tym gorzej dla prawa?

Nie. Prawo nie powinno wg "nowej skali" oceniać zdarzeń przeszłych,
tak z grubsza, i tego dotyczy "niedziałanie wstecz", za to np. niekiedy
wprost (w przepisie) legalizuje "działanie wstecz" w ten sposób, że
zdarzenie jest nieprawomocne, a dopiero kolejne zdarzenie je uprawomocnia.
Między tymi zdarzeniami jest coś co przypomina "prawnego kota
Schroedingera" - dopiero po drugim zdarzeniu wiemy, w jakim
stanie znajdował się kot między zdarzeniami :)
Od potwierdzenia umowy "wykraczającej poza drobne" zawartej
przez osobę o ograniczonej zdolności prawnej poczynając do
faktycznej odpowiedzialności za przejęty spadek po potwierdzeniu
przyjęcia (lub poświadczeniu dziedziczenia), żeby posłużyć się KC
w roli przykładu.
I nie zabronisz stosowania takiego mechanizmu, jeśli zostanie
(lub już jest) wpisany do ustawy - "oskarżony wiedział, że do momentu
X uprzedni zamiar strony nie był ważny".
Włącznie z możliwością "odstąpienia w każdej chwili".
Jeśli klient ma prawo przez 10 dni oddać towar z umowy "odległościowej"
to ma (prawo), niezależnie od tego, jak bardzo sprzedawca napalił się
na wersję "on to kupuje" :P, wot, przykra niespodzianka w środku
transakcji (a nawet "po spełnieniu").

Przypominam, że odnoszę się do strony formalnoprawnej, nie
do meritum, w zwiazku z tym:

> Ponieważ jeżeli jakiś zapis w kodeksie godzi w zasadę, że "prawo nie
> może działać wstecz" to chyba może zostać zaskarżony do Trybunału
> Konstytucyjnego?

Ale "działanie wstecz" polegałoby na usiłowania karania przeszłych
domniemanych gwałcicieli (znaczy oskarżonych o gwałt przed wejściem
w życie nowego prawa), a nie przyszłych.

pzdr, Gotfryd