Tutaj nie ma nic z grania dziećmi.
On jak chce to jest z nimi - jak nie to nie.
Dzieci sa 4 dni u niego i 4 dni u mnie. Jest to bez sensu, psycholog jest
zrospaczony ta sytuacją, ale mąż nie chce inaczej rozwiązac sprawy. Ja nie
chcę dzieci zabierać mężowi. One go kochają, choc się go boja...ale chca z
nim być. Bez sensu jest natomiast kiedy sa cztery jego dni u niego, on
pracuje od rana do 19.00 i wtedy one sa z opiekunką. Zaproponowałam, że
dzieci będą przy mnie i kiedy on skończy pracę wtedy podjedzie po dzieci.
Również kiedy idzie na brydża - może dzieci przywieźć do mnie - a nie że ja
się potem dowiaduję, że mąż zabrał dzieci wieczorem na brydża - one spały na
łóżku obok w obcym mieszkaniu a on do nocy sobie grał z kumplami...
Albo ja jestem jakaś głupia - albo faceci pojmuja inaczej świat. A może mam
rację i prawdą jest, że jak się jest z dziećmi to im należy czas poświęcać a
nie mieć dzieci tylko przy sobie, dla swojego świętego spokoju.
Chciałabym abyś spojrzał w oczy mojej córeczki i zapytał się dlaczego boli
ja głowa przy czesaniu. Jak mam wytłumaczyć dziecku, dlaczego tata zbił ja
po głowie dlatego, że przy jedzeniu chciała coś dac bratu...a to jest
przecież jedzenia a nie zabawa. Mam jej powiedziec, że tata zrobił źle? To
przestanie go szanować, lubić... a nie wolno mi wzbudzać u niej nienawiści
do ojca. Co mam powiedzieć, że .........tak się właśnie robi. To za chwilkę
pójdzie do brata i da mu po głowie, bo się na nią krzywo spojrzał...
Nie wiem gdzie mam się zgłosić. Jak mu ograniczą prawa rodzicielskie to tez
nie będzie dobrze. Wpadnie w szał i zrobi to czym mnie kiedyś
szantażował...że zabierze dzieci i gdzieś ucieknie. Jak się ludzie rozchodzą
to nigdy nie jest cudownie. Zawsze jest źle...zawsze jest to ruina....
Moge przestać walczyć o dzieci...ale czy to dla nich jest najlepsze
rozwiązanie. Bo przecież mówicie, że walczymy o dzieci...a nie chcemy dobra
dzieci. To co mam zrobić. Oddac mu dzieci!!! To bedzie dla nich
najlepsze....??
Wejdźcie sobie na moja stronę... www.dzieci.sos.pl To strona poświęcona temu
jak spedzać czas z dziećmi, jak się z nimi bawić. Kocham dzieci i sa one dla
mnie największym szczęściem (zapewne dla męża też).... Razem cierpimy i
cierpią nasze dzieci...Ale ciężko się wspópracuje jesli nie ma porozumienia.
Jeśli by było...to bysmy się nie rozwodzili.
:((((((
Karolka