W wiadomości
news:ec6c6af7-3448-40ef-a267-2b1f77a68404@r15g2000pr
h.googlegroups.com
użytkownik testowy <o...@i...pl> pisze:

> Mieszkam w bloku, w którym ściany i posadzki kiepsko tłumią dźwięki.
> Od prawie półtorej roku męczę się z sąsiadami mieszkającymi
> bezpośrednio nade mną. Powodem jest ich małe dziecko. Do tej pory
> cierpliwie znosiłem wrzaski w dzień i w nocy. Pomagały mi w tym m.in.
> zatyczki do uszu. Ale malec podrósł i zaczyna biegać tupiąc, walić
> czymś w podłogi, odbijać piłką, turlać jakieś przedmioty. Hałas jest
> tym większy, że sąsiedzi mają panele, zero dywanika. Rozmowy z
> sąsiadami nic nie dają "No wie pan, rozumie pan, to dziecko...." Wiem,
> rozumiem, ale ja też mam prawo do spokoju. A jeśli ktoś hałasuje to
> niech sobie wytłumi te hałasy - jak to nie moja sprawa. Sami rodzice
> robią drugie tyle hałasu - wrzeszcząc na dziecko, waląc drzwiami, czy
> np. upuszczając jakieś przedmioty na podłogę w środku nocy (dla mnie
> godzina 0 to środek nocy).
> Czy polskie prawo pozwala mi się jakoś bronić? Przeglądałem fora
> internetowe i najczęściej radą jest "jakoś się dogadajcie". A co gdy
> się nie da dogadać?
Wiem, doskonale wiem co znaczy bachor-debil i jego tacy sami rodzice w
bezpośrednim sąsiedztwie.
To jak zmora...
Niestety popełniłeś błąd znosząc to początkowo i przyzwyczajając tym samym
buraków, że ich ekscesy są tolerowane.
Teraz będzie dużo trudniej.
Metod prawnych praktycznie nie ma.
Są za to pozaprawne (nie bezprawne, o takich tu mówić nie wypada jakby).
Przychodzi mi tu na myśl takie przysłowie: jak Kuba bogu, tak bóg Kubie...

--
Jotte