On 2024-03-31, Robert Tomasik <r...@g...pl> wrote:
> Na początku był pomysł, by ustalić, co dana osoba udostępniała i w
> oparciu o dane z Internetu ustalić, kto ma do danego dzieła własnościowe
> prawa autorskie i występować z wnioskiem o ściganie. Ale potem sprawa
> się skomplikowała. Po pierwsze z nazwy pliku nie zawsze wynika jego
> zawartość. Jak był ten plik jeszcze na dysku komputera, to można było
> odtworzyć początek, zaczytać właścicieli i działać. Ludzie często
> ściągali film, obejrzeli go i kasowali, by zrobić miejsce na dysku na
> kolejny.
> Później sprawa się jeszcze bardziej skomplikowała, bo czasem bywało tak,
> że własnościowe prawa autorskie do danej konkretnej dystrybucji
> zmieniały się w czasie. Tu już nie wystarczyło ustalenie jaka to
> konkretnie dystrybucja, bo trzeba było ustalić, kiedy ją udostępniano,
> albowiem w zależności od tego różne podmioty były uprawnione do złożenia
> wniosków o ściganie. Pisaliśmy email do jakiejś wytwórni filmowe, a ta
> albo w ogóle nam nie odpowiadała, albo informowała, że musieliby w
> Polsce wynająć adwokata celem reprezentowania ich praw autorskich, a to
> wyjdzie drożej, niż ewentualne odszkodowanie za bezprawnie dystrybuowaną
> kopię. Niektórzy zwracali uwagę na ten tu już podnoszony aspekt, że
> udostępnianie udostępnionej kopii nie narusza praw autorskich, a ich
> filmy były przykładowo dostępne "za darmo" na YouTube.

A to jest normalna procedura, że należy poszukać i zawiadomić nawet
wtedy gdy ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego?

> "Gwoździem do trumny" całej operacji było to, że jak już nawet
> ustaliłeś, czyje prawa zostały naruszone, to pełnomocnik pokrzywdzonego
> po otrzymaniu wniosku o złożenie wniosku o ściganie określonej osoby
> kierował do tej osoby pismo, że albo zapłaci dobrowolnie odszkodowanie
> (kilka stówek), albo złożą wniosek o ściganie. Większość ludzi płaciło,
> a uprawniony odmawiał złożenia wniosku o ściganie. Brak wniosku o
> ściganie jest ujemną przesłanką procesową. Jeszcze czasem bywało, że z
> braku zapłaty odszkodowania wpływał wniosek, a Policja zaczynała ustalać
> sprawcę i jak ustalili, to sprawca dogadywał się z uprawnionym, płacił
> odszkodowanie, a uprawniony cofał wniosek.

No bo zasadniczo przy tym kalibrze spraw(ców) to bez sensu komuś narobić
w papierach.

> Jak wyszło na jaw, że ostatecznie podmiotem, który pierwotnie udostępnił
> w sieci Torrentów dzieło byli właśnie owi detektywi, a uprawniony
> odmówił złożenia wniosku o ściganie argumentując, że działali na jego
> zlecenie, no to w ogóle ktoś zauważył, ze udostępnianie udostępnianego
> legalnie materiału jest legalne. To powstał następny problem, jak osoba

E, jakim cudem? Z samej definicji publikacji PA, że musi być
udostępniony legalnie. To, że np. ktos gdzies udostepni za darmo nie
oznacza przecież, że ten materiał przestaje być chroniony i każdy może
go udostępniać dalej jak mu się podoba.

--
Marcin