> Proszę o poradę.
> Pozdrawiam
> Michał
Ale mnie zdenerwowałeś! To już drugi post tego rodzaju, jaki ostatnio
przeczytałam na grupach dyskusyjnych.
100% mężczyzna, no gratuluję. Piszesz, że problemy jak z seriali
brazylijskich czy coś w tym rodzaju, no to pewnie masz rację. Najlepiej
palnij sobie w łeb i zostaw ...radosną wdowę. Napewno będzie szczęśliwa, jak
ją zostawisz SAMĄ z wszystkimi kłopotami. Sądzisz, że problemy zabierzesz do
grobu? TO_JESTEŚ_GŁUPI!. Tego zwrotu używam tylko w wyjątkowych sytuacjach,
ale ta właśnie taka jest. Problemy zostaną. Zostawisz je po sobie w spadku
kobiecie, która już nie będzie miała na kogo liczyć, bo człowiek, który
powinien ją wspierać - okazał się tchórzem i wolał się poddać.
Zapytam jeszcze na koniec, czy masz dzieci? Jeśli tak, to sam sobie
odpowiedz na pytanie: jak bardzo będą szczęśliwe wychowując się w poczucie
mniejszej wartości, bo nie mają ojca. Aha, nie wiem czy jesteś tego świadom,
ale w przypadku utraty jednego (lub obojga) z rodziców dzieci obwiniają
ZAWSZE_SIEBIE za tą tragedię.
Wybacz ostre słowa, ale mam wrażenie, że trzeba Tobą porządnie potrząsnąć.
Nie ma sytuacji bez wyjścia - czasami sami tego nie widzimy i dla nas
sytuacja faktycznie jest beznadziejna. Ale nigdy nie jesteś na świecie sam.
Porozmawiaj o problemie, może nie z nami - bo pewnie potrzebujesz osoby, do
której masz zaufanie - może zacznij od żony, od rodziny, od przyjaciół.
Jeśli kochasz żonę, a z Twojego postu wynika, że tak - to nie możesz jej
zrobić czegoś takiego. Żadna kobieta nie potrzebuje, aby ukochany się dla
niej zabijał, ale żeby dla niej żył.
Kończę, bo chyba zaczynam przynudzać.
USZY DO GÓRY!
ewcia

Ps. jeśli jesteś z okolic Śląska - to odezwij się na priv - wybierzemy się
na "męską wódkę" i zaraz CI "wyprostuję światopogląd"!