W dniu 02.07.2025 o 07:17, Shrek pisze:
>> Dokładnie, choć to byli bardziej Syjoniści chyba, niż Żydzi. >
>
> Tak samo jak Polskę napadli naziści a nie niemcy.

Niemcy, to kraj i oni napadli na Polskę. nie ma znaczenia wyznanie tych
Niemców. Przecież nie powiesz, że napadli Protestanci, choć większość
Niemców była Protestantami.

Podobnie z tymi Syjonistami. Nie było Izraela, więc nie byli to
obywatele tego kraju. Znaczna część osób wyznania żydowskiego była
przeciwna powstaniu Państwa Izrael, zarówno przed jego ogłoszeniem w
1948 roku, jak i po jego utworzeniu. Sprzeciw ten miał różne źródła -
religijne, polityczne i ideologiczne - i obejmował zarówno środowiska
ortodoksyjne, jak i świeckie.

Jedną z najbardziej wyrazistych grup przeciwnych idei syjonizmu byli
ortodoksyjni Żydzi, szczególnie ultraortodoksi (charedim). Uważali oni,
że powstanie żydowskiego państwa przed przyjściem Mesjasza jest
sprzeczne z wolą Boga. W ich przekonaniu tylko Mesjasz może przywrócić
niezależność Żydom, a świecki ruch syjonistyczny uzurpuje sobie prawo do
działania, które powinno być dziełem boskim. Przykładem skrajnie
antysyjonistycznej postawy jest organizacja Neturei Karta, która do dziś
otwarcie sprzeciwia się istnieniu Państwa Izrael.

Również wielu asymilowanych Żydów z Europy Zachodniej i Stanów
Zjednoczonych sprzeciwiało się idei powołania żydowskiego państwa.
Utożsamiali się oni z krajami, w których mieszkali, i obawiali się, że
powstanie Izraela może wzmocnić zarzuty o ich ,,podwójną lojalność". Dla
wielu z nich Izrael był zagrożeniem dla ich pozycji jako pełnoprawnych
obywateli swoich ojczyzn.

Sprzeciw wobec syjonizmu wyrażały również świeckie żydowskie ruchy
socjalistyczne, zwłaszcza Bund. Bundyści byli przekonani, że Żydzi
powinni walczyć o prawa obywatelskie i społeczne tam, gdzie żyją, a nie
emigrować do Palestyny. Głosili hasło: ,,Nie do Palestyny, ale tu i
teraz", sprzeciwiając się nacjonalizmowi żydowskiemu w każdej formie.

Podobne stanowisko zajmowali niektórzy rabini nurtu reformowanego,
szczególnie w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Reformowany judaizm
uznawał judaizm za wyłącznie religię, a nie tożsamość narodową. Dlatego
też jego przedstawiciele odrzucali ideę tworzenia żydowskiego państwa,
uważając ją za błędne łączenie religii z polityką.
--
(~) Robert Tomasik