Samotnik napisał(a):
> Dnia 01.08.2007 stern <s...@n...to> napisał/a:
>> Podsumujmy.
>> Koleś sprawdza witrynę, rozgląda się po niej,
>> znajduje błąd, i zgłasza się do firmy po kasę.
>>
>> I oczywiście "nic złego nie miał na mysli"?
>>
>> A jak będę stał na rogu z cegłówką
>> i poproszę o darowiznę, to mam coś
>> złego na myśli?
>>
>> Przecież darowizny są legalnie i nieopodatkowane nawet do pewnej wysokości.
>
> Analogia nie pasuje.
>
> To raczej jest tak, jakbyś podszedł do faceta stojącego pod parapetem, z
> którego zaraz spadnie doniczka i powiedział mu, że zaraz mu ta doniczka na
> łeb spadnie, ale Ty za pieniądze potrafisz mu doradzić w jaki sposób się
> poruszać po mieście, żeby nie musieć się kolejnych doniczek obawiać.
> Porównanie naciągane, ale nie umiem znaleźć lepszego, które byłoby podobne
> do Twojego.

Myślę, że te analogię są całkiem niezłę. Istotą sprawy jednak nie jest
podobna kontrukcja a środowisko w którym to się wszystko dzieje -
virtualne.

Jeśli podejdę do właściciela mieszkania i powiem mu że ma uszkodzone
drzwi i ktoś mu może wejść, bo się na tym znam, i co prawda tego nie
widać ale ktoś to może wykorzystać - i ja mówię żeby sobie kogoś
zawołał, albo ja mogę mu pomóc - to ok. Bo ja okradnie mi mieszkanie, to
sprawa jest prosta.

Natomiast w wypadku strony www, różnica polega na tym, że ryzyko utraty
albo wycieku danych z firmy, jest rzeczą na której się mało kto zna -
wie tylko, że to może w ciągu 10 minut znaleźć się na setkach stron www,
i sprowokować skandal jakiego dana firma nie widziała od początku
istnienia.

Każdy wie czym jest kradziez domu, i jakie tego mogą być skutki. W
przypadku włamania na serwer, tak już nie jest.

Różnicą jest strach.

Dlatego się spotyka takie reakcje jak opisna z chlopcem i jego rodzicami.

Moim zdaniem nie musisz sie uporać z prawem, bo masz prawo do tego, ale
musisz się uportać ze strachem klienta. Czyli wyjść z tak skonstruowaną
propozycją, żeby nie wystraszyć.

Tyle.

PG