Niezależnie od wszystkiego (rady mojego poprzednika są bardzo dobre),
proponowałabym też nie czekając na nic złożyć w sądzie wniosek o eksmisję ojca
(płaci się niewielką sumę przy złożeniu pozwu, powiedzą w sekretariacie jaką),
informując o wszczętym u prokuratora postępowaniu - można załączyć jakieś
kserokopie pism do i od prokuratora, obdukcje, kwity z izby wytrzeźwień i
wszystko co się da. Moja przyjaciółka za moją radą tak zrobiła i w ciągu
miesiąca była już rozprawa. Sędzia orzekł eksmisję. I niemiało żadnego
znaczenia, że mieszkanie było wspólne. Potem złożyła w Urzędzie Miejskim -
wydział administracyjny wniosek o wymeldowanie. Potrzebowała dwóch świadków,
byłam jednym z nich. Pytali mnie tylko, czy to prawda, że on demoluje dom, że
często w nim nie nocuje, bo bywa na melinach albo u kolegów i takie
tam...Wymeldowali go w ciągu 1 miesiąca. Jak miała już obie decyzje w ręku, to
gdy pewnego dnia wrócił z pracy wezwała policję i powiedziała, że ją nachodzi,
a przecież tu nie ma prawa być, bo nie jest zameldowany. No i wyprowadzili go.
Zmieniła zamki i tyle było. Dodam, że w tym czasie nie mieli nawet jeszcze
rozwodu.
Twojej mamie też radzę twardo trzymać się obranego kierunku, absolutnie nie
wierzyć w żadne poprawy i inne bzdety. Jak jej wy, dzieci, pomożecie, to da
radę i potem naprawdę będzie wam lepiej.
Życzę powodzenie.

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl