W czasach gdy ja studiowałem (początek lat 90.)
w sytuacji takiej jak ty opisujesz (małżeństwo studentów)
uczelnia traktowała takich delikwentów tak jakby dalej byli na utrzymaniu
rodziców.

I tutaj jej (uczelni) się nie dziwie.
Obowiązujący wówczas system pozwalał
uzyskać stypendium socjalne w wysokości róznicy pomiędzy dochodem na jednego
członka
rodziny a najniższą emeryturą.
W przypadku małżeństwa studentów oboje wykazaliby zerowy dochód
a więc zgodnie z powyższym, dostaliby maksymalną pomoc socjalną.

Łatwo sobie wyobrazić co by się działo gdyby byłoby to możliwe!
Pewnie na uczelni kawalerowie i panny byłyby rzadkością!

Co innego gdy się studiowało i było się mężem/żoną osoby niestudiującej ale
pracującej.
Wtedy takich ograniczeń nie stosowano.



Marek S.