Zwracam się z pytaniem do prawników:
czy sędzia może przeprowadzać sprawę bez przygotowania? Czy dopuszczalne
jest, że przychodzi na rozprawę bez zapoznania się z aktami, bez przejrzenia
ich nawet? Czy może nie przeczytać nawet pisma wysłanego do sądu (poprawnie
napisanego, w dwóch egzemplarzach, wysłanego listem poleconym?) długo przed
rozprawą? Jak to możliwe, że w czasie kolejnej rozprawy rozwodowej nie ma
nawet pojęcia, że kilka miesięcy wcześniej zostało do sądu wysłane pismo
wycofujące pozew, do którego sąd nie ustosunkował się, ale po prostu
zakończył sprawę i wydał wyrok? Jak to możliwe, że sędzia, a także sąd
apelacyjny nie raczyli ustosunkować się do sprzeciwu wobec opinii RODK,
wniesionego przez stronę w sprawie? Czy jeśli rozprawa w sądzie apelacyjnym
była niejawna, nie mają obowiązku zawiadomić strony o tym, czy chociaż o
podjętej w tej sprawie decyzji? Czy sędzia ma prawo podać do protokołu, co
innego niż powiedziała strona, a po odwołaniu się na to do wyższej instancji
oddalić skargę na niejawnym posiedzeniu jedynie na podstawie "zeznania"
świadka, czyli protokolantki, która ewidentnie kłamie, co może potwierdzić
nawet strona przeciwna w sprawie?
Mniejsza z tym, bo jest już po rozwodzie, miałam oczywiście możliwość
zwrócić mu na to uwagę i tym samym zmusić do przejrzenia akt w czasie
rozprawy, chodzi mi o sam fakt, dlaczego człowiek, któremu dano prawo do
decydowania o losach ludzi, podchodzi do tego w sposób tak lekceważący a
potem autorytatywnie wydaje wyroki, od których często nie ma odwołania?
Nie pierwsza to historia (tym razem jednak moja własna), która po raz
kolejny skłania mnie do wniosku, że szary człowiek w obliczu PRAWA nie ma
żadnego prawa.
I jeszcze jedno: w czasie całego tego przykrego dla mnie procesu miałam
dziwne odczucie, że nie jest to sprawa: ja vs mąż, ale: ja i mąż vs sąd.

jola