W dniu 26.05.2024 o 12:53, Jacek Maciejewski pisze:
>> Problem w tym, że dawniej do "psychicznego" przyjeżdżała załoga
>> pogotowia i używała kaftana. Jak był bardzo agresywny, to przyjeżdżało
>> ich więcej. W większych miastach były wyspecjalizowane karetki
>> pogotowia, gdzie przede wszystkim obsada miała doświadczenie w
>> postępowaniu z takimi oraz wyposażenie. Ale wszędzie ciecie kosztów.
>> Teraz często wzywane jest "wsparcie" Policji, a Policja co prawda
>> udzielić pomocy obowiazek ma, ale już kaftanów bezpieczeństwa na
>> wyposażeniu przykładowo nie ma. Zresztą mało która karetka systemowa ma.
>> Natomiast kajdanki nadają się do tego tak sobie. Ciężko wariatowi
>> założyć.
> Należy tu docenić postępy medycyny a i obyczajowości. Obecne psychotropy
> dają spore szanse że chory psychicznie po krótkim pobycie w szpitalu na
> dobór leków ląduje w społeczeństwie i jakoś się sprawdza, nie
> przysparzając większych kłopotów. Znam wśród dalszych znajomych 3 takie
> przypadki. Społeczeństwo też bardziej świadome i wyrozumiałe. Więc i
> kaftany jakby mniej potrzebne. Z kolei przybywa osób pobudzonych przez
> alkohol i narkotyki, ale do nich bardziej pasuje ekipa z kajdankami ?

Dopalacze, brak leków i pewnie kilka innych przyczyn, które mi teraz do
głowy nie przyszły. Natomiast to nadal nie zmienia faktu, że po prostu
Policja nie ma na wyposażeniu odpowiednich środków, w konsekwencji czego
używa tego, co ma i co się wydaje zasadne.

Połowie XX wieku w psychiatrykach dość powszechnie leczono
elektrowstrząsami. Terapia elektrowstrząsowa (EW) stosowana była w
leczeniu chorób psychicznych od lat 30. XX wieku do lat 80. XX wieku.
Jej popularność szczytowała w latach 50. i 60., kiedy to uważano ją za
skuteczną metodę leczenia schizofrenii, depresji i innych zaburzeń
psychicznych. Z czasem jednak pojawiły się doniesienia o poważnych
skutkach ubocznych EW, takich jak utrata pamięci, otępienie i drgawki.
Wraz z rozwojem nowych leków przeciwdepresyjnych i
przeciwpsychotycznych, stosowanie EW zaczęło spadać. Obecnie EW jest
stosowana rzadko i tylko w ostateczności, u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami psychicznymi, które nie reagują na inne metody leczenia.
Ale taser jest takim średnim pomysłem.
--
(~) Robert Tomasik