W dniu 11.03.2011 22:54, Gotfryd Smolik news pisze:

>> Jak widzisz to dla dwóch osób? A dla trzech?.... W którymś momencie
>> pojawi się liczba, która spowoduje problem organizacyjny.
>
> Też się zgadza.
> I w tym momencie odpada "wspólne uczestnictwo" a pojawia
> się "rozpowszechnianie", czyli zupełnie inny czyn.
> Gdzie leży ta granica, przy której można uznać "wiarygodność"
> takiego zorganizowania? Nie wiem, pewnie jak zwykle: "na
> podstawie doświadczenia życiowego sąd określi".

Oj, weź nie mówi mi o doświadczeniach życiowych sądów... Wg. nich jedna
osoba może jednocześnie być w dwóch różnych miejscach ;-/

IMHO rozróżnienie powinno być wyłącznie na podstawie obiektywnego
czynnika, czyli czy osoby będące odbiorcami były zaangażowane w całe
podglądanie od początku, czy zaangażowały się dopiero w momencie, kiedy
już materiał powstał.

I zwracam uwagę, że w takiej sytuacji wszyscy, co się przyznali do
wspólnego tworzenia podglądu, "podkładają" się pod paragraf, bo będąc
tylko biernymi odbiorcami w pewnych okolicznościach będą bezkarni.

>>> Decydujące będzie kto z tym instalatorem rozmawiał.
>>> Fakt "zrzutki" IMVHO co najwyżej załapie się na podżeganie lub
>>> pomocnictwo (jako odrębne przestępstwo).
>>
>> Nawet jeśli ten cały milion zgodnie zezna, że działali "wspólnie i w
>> porozumieniu"?
>
> Takie zeznanie może stanowić co najwyżej utrudnianie śledztwa :>
> (przecież to nie zeznanie - lub wyjaśnienie podejrzanego
> - powinno przesądzać o wyroku, prawda?)

O wyroku powinno przesądzać prawo i ustalony stan faktyczny.

Niestety w Polsce (i nie tylko, jak sądzę) jest to widzimisię (i
układziki) sędziów.