W dniu 26.07.2021 o 23:31, Marcin Debowski pisze:
> Pewnie zależy jak się ten pocisk ułoży, czyli pewnie od kąta wystrzału.
> Nie specjalnie chciałby dostać w łeb swobodnie spadającym pociskiem,
> nawet kilkugramowym, lecącym z prędkością graniczną (czy jak to tam się
> zwie) czubkiem w dół.

W większości przypadków lecący pocisk jest stabilizowany obrotowo. Albo
w lufie jest gwint, albo w wypadku strzelb gładkolufowych pocisk ma
gwint. Ale pocisk wiecznie się nie kręci. Na forach są całe wywody, jaki
to gwint jest idealny do jakiego dystansu.

W wypadku karabinka sportowego w kal. 5,6LR mm tej żyroskopowej
stabilizacji wystarcza na dystans 50~150 metrów. Skąd to wiemy? Ta broń
jest przeznaczona do strzelania na 50 metrów. W zależności od amunicji i
broni czasem udaje się celnie strzelać na 100 metrów, a czasem
przestrzeliny są owalne. Dalej przeważnie są owalne. Po prostu pocisk
zaczyna koziołkować.

Przy strzale ku górze spadający pocisk koziołkuje. W wypadku
pistoletowej amunicji ma ona półokrągły czubek. Karabinowa ma faktycznie
ostry czubek. Tu znowu mamy statystykę. Jakie jest prawdopodobieństwo,
ze spadnie czubkiem?
>
> Tak na chłopski rozum to wydaje się, że jest tylko jakiś zakres kątów,
> gdzie dostanie takim pociskiem jest w miarę bezpieczne. Jeśli kąt zbyt
> mały, to składowa pozioma prędkości będzie wciąż duża. Jeśli kąt duży,
> wzniesie się wysoko i może też narozrabiać.

Oczywiście, że masz rację. Da się to policzyć dla danej konkretnej
amunicji. Przy większych kątach nie da się liczyć spadku prędkości tylko
w poziomie. Trzeba liczyć całkę po łuku. Natomiast powyżej 45°, no to z
kolei ta składowa pozioma zaczyna nie mieć większego znaczenia.


--
Robert Tomasik