W dniu 20.07.2021 o 03:46, Marcin Debowski pisze:

> No ale Ty nie wiesz, że jednocześnie.

Ale krzyk po zdarzeniu sugeruje powiązanie.

>> Zakładam że widać - sędziiowei i strzelający patrzą w co trafia.
>> Przynajmniej jak ja strzelałem to widziałem w co trafiam a raczej
>> profanem jestem.
>
> Moje doświadczenia ze wspomnianym gdzieindziej kabekaesem wyglądały tak
> (prl, końcówka lat 70.). Strzelnica przyzakładowa, 25 lub 50 m do tarcz.
> Materace, karabinki (muszka-szczerbinka, nie żadna luneta), jedna luneta
> na statywie. Koncówka strzelnicy to mur wysoki na jakieś 5-7m zachodzący
> na boki (taki betonowy ceowinik). Przed murem ściana z desek tworząca
> gruby na 1m zbiornik z piaskiem wysoki na jakieś 1.5m. Na deskach (czy
> co tam z nich zostało) tarcze. Strzał. Gapienie się w lunetę. Jest w
> tarczy? Jest. Brawo. Nie ma? To pewnie jest w deskach lub w piachu.
> Gdzie kula poleciała nie sposób było dokładnie zobaczyć. Czasem coś
> zakurzyło, na ogół nic. Nb. w odległości jakiś 10-15m była jeszcze
> drewniana brama, które wyłąpywałą co większe nietrafienia. Taki
> kolimator.

Nie wiem - ja strzelałem to widziałem. Zresztą tak jak napisałem -
większość ewakuacji poza strzelnicę to ewidentnie strzały w niewłaściwym
kierunku - a to ciężko przeoczyć. No i strzelnice się chyba trochę zmieniły.

Pomińmy technikalia - wiemy że spierdolił i słychać krzyk - przerywamy
zawody i biegniemy sprawdzić czy "eee to pewnie kogoś samochód
pierdolnął albo marcin ze szwagrem świruje"?


--
Shrek