On May 6, 1:23 am, Marcin Debowski <a...@I...ml1.net> wrote:

> > Tzn. co jest kwestią postrzegania? Odróżnianie się od powszechności?
> > Nie bardzo, to raczej do wykazania statystycznie.
> W cytowanym poniżej fragmencie już pisałem - ubijesz w ten sposób
> np. śmietankę (niegdyś) awangardowych twórców. Co tu wykaże ta statystyka?

Statystyka wykaże to samo, co i prawo autorskie: że powstałe w ten
sposób dzieło nie jest utworem. Zresztą sami twórcy tak przecież nie
twierdzili, w takich wypadkach chodziło o akt twórczy, a nie rezultat.
Uprzedzając kolejne zarzuty, podobnie np. w "Fontannie" i "Gównie
artysty" nie chodzi o właściwości dzieła, ale koncept użycia czegoś
jako dzieła.

> >> >> A jakby to była rzezba z piasku to nie mogła by być utworem? A z lodu?
> >> >> Ustalona MZ = posiadająca materialną formę niezmienną w kontekscie w
> >> >> jakim utwór funkcjonuje.
> >> > Ustalony to taki, z którym przynajmniej potencjalnie można się
> >> > zapoznać. SN (27 IV 1973): "ustalenie to przybranie przez utwór
> >> > jakiejkolwiek postaci, chociażby nietrwałej, jednakże na tyle
> >> > stabilnej, by cechy i treść utworu mogły wywierać efekt artystyczny".
> >> Nie widzę prawdę mówiąc zakresowej różnicy pomiędzy tą definicją a moją.
> > Wg SN (i doktryny) forma nie musi być niezmienna. Nie musi też być
> > osadzona w nośniku materialnym. Mylisz, jak mi się wydaje, ustalenie z
> > utrwaleniem.
> Oj nie mylę nie mylę - "w kontekście" nie znalazło się tam przypadkiem.

"W kontekście" w niczym Ci nie pomaga, bo np. deklamowany publicznie
wiersz nie jest niezmienny w żadnym kontekście. Poza tym napisałeś
również o "materialnej formie".

[...]
> > Nie rozumiem, w jaki sposób miałoby do tego dochodzić. Nawyk jest
> > taki, że coś odpowiednio osadzonego instytucjonalnie uważa się za
> > sztukę, nie osadzonego - nie uważa się.
> Nie rozumiem jak do kwalifikacji sztuki można uzywać czegokolwiek
> osadzonego instytucjonalnie.

To obecnie b. popularna praktyka - przeczytaj sobie np. "Świat sztuki"
Arthura Danto.

> 80% społeczenstwa nadal pewnie uważa jelenie
> na rykowisku za sztukę, a tylko mniej niż ułamek procenta utwory jakiegoś
> nawiedzonego impresjonisty (to są panie bohomazy jakieś a nie sztuka). To
> jak chcesz cokolwiek tu cokolwiek "osadzać" skoro to właśnie kwestia
> osobniczej percepcji.

Instytucje nie mają wiele wspólnego z percepcją ogółu. 80%
społeczeństwa nie uczestniczy zapewne w instytucjach wyznaczających
sztukę.

> MZ interpretują rozumnie bo zdają sobie doskonale sprawę, że nie są w
> stanie posłużyć się obiektywnymi kryteriami do bardziej zawężonej oceny.
> Ja takich kryteriów też nie znam, a Ty też uparcie nie chcesz mi ich podać
> mimo, że już chyba ze trzeci raz proszę.

Za każdym razem podaję te kryteria: indywidualny charakter i
działalność twórcza. To, że nie znasz zobiektywizowanych kryteriów
indywidualnego charakteru, jak np. kryterium statystycznej
niepowtarzalności, nie znaczy, że takie nie istnieją. Można się
oczywiście z nimi nie zgadzać.