ikarek wrote:
> Punkty od 1 do 3 sa calkowicie nierealne, nie mówiac
> juz o takich drobiazgach, jak np. ustalenie kto z kilku
> osób zamieszkalych pod danym adresem cos tam
> skrobnal w internecie - oczywiscie o ile nikt sie nie
> przyzna dobrowolnie :)

Wykazujesz zbytni optymizm. W II PRL, jak to w państwie neo-kolonialnym
w dodatku o proweniencji sowieckiej, nie ma jednolitego prawodawsta by
można było zawczasu znać wykładnię. Tu się wyinterpretuje, tu się nagnie
fakty, innych się nie dostrzeże i można wyszyć każdemu dowolne wdzianko
na potrzebę chwili.

A wracając do cytowanej sytuacji to zdarzało się często, że jakaś menda
w aktach a priori założy, że zrobił to np. ojciec rodziny albo
najstarszy syn. Oczywiście bazując na doświadczeniu życiowym, mądrości
narodów i swoich umiejętnościach paranormalnych. Potem powielone na
pięćdziesiąt sposobów, przemieszane z różnymi wypowiedziami świadków
może być podstawą wyroku kolejnej mendy, której nie będzie się chciało
dociekać jak było. A na koniec menda Trollson będzie kpił, że szamocący
się na grupie w desperacji nieszczęśnik doigrał się za swoje.

W II PRL wciąż w życiu publicznym są mendy ukształtowane za pierwszej
PRL. I mają swoje nawyki. Choć jest też wielu porządnych funkcjonariuszy
to mendy potrafią zaleźć za skórę.

mi