> Chodzi o algorytm. Czlowiek tez jakos rozgranicza. Kwestia taka ze maszyna
> zawsze by podejmowala te sama deczje przy okreslonych stanach a czlowiek
...
> niestety tak nie dziala.

Działa działa. Decyzja jest odpowiedzią na bodzce zewnętrzne. Wektorem
danych wejściowych
dla "maszyny" są właśnie czynniki zewnętrzne wywierające presje na
dysydenta, a odpowiedzią
"maszyny" jest wektor danych wyjściowych będący w tym przypadku decyzją.
Prawdopodobnie wielu ludzi w identycznych warunkach przy dzałaniu
identycznych
bodźców zewnętrznych podejmowałoby powtarzalne decyzje, pomijam tu
takie sposoby jak uzależnienie decyzji od czynników losowych jak np. moneta.

>I tak samo w sadzie .. za ten sam proceder jeden
> dostanie nizsza kare a inny wyzsza bo ma dwa pryszcze na twarzyczce
wiecej.
> Albo nie jest znajomym sedziego.

nie mam zdania, ponieważ nie miałem przyjemności z sądownictwem ;)

>
> Analogicznie po co w kasach chorych wprowadzic systemy do analizy
> biznesowej skoro to by pokazalo ze kasy zle sa zarzadzane i nie mozna
> machlojek porobic.

Mam swoje zdanie na ten temat, ale myślę że to nie miejsce o wyrażaniu
takich poglądów więc zachowam wstrzemięźliwość.


Ale myślę że w przyszłości być może zostaną wprowadzone systemy oparte
o sztuczne sieci neuronowe jako układy wspomagania decyzji. W obecnym
czasie nie jest problemem zbudowanie takiego systemu, tylko wytrenowanie
go odpowiednimi danymi i przewidzenie wszelakich możliwych czynników
które mają wpływ na podjęcie decyzji. Nie będzie to sztuczna inteligencja
ale sprawiedliwy sędzia, który poza decyzją "tak", "nie" może uwzględnić
warianty
pośrednie. ;))) Zresztą działają już takowe systemy jako sieci wspomagające
przy stawianiu diagnozy lekarskiej, w bankach jako wspomaganie określenia
wiarygodności kredytobiorcy i tak by można mnożyć dziesiątki przykładów ;)

Blablabla i się rozpisałem ;)))

Pozdrawiam

Darek