postarajcie się mnie choć trochę zrozumieć ...
moja żona okazała się tylko człowiekiem, zbłądziła, nie potrafiła się
obronić przed jego nachalnością, ale sama ją sprowokowała flirtując z nim
... była naiwna wierząc, że to tylko przyjażń ... facet się "zakochał" i nie
potrafił zapanować nad sobą ...
staraliśmy się o drugie dziecko, pierwszy syn ma 3 lata, ja zabiegany w
pracy i w domu nie zauważyłem, że coś jest nie tak między nami ... stało się
...

bardzo dużo rozmawialiśmy, wiele rzeczy powiedziałem, chciałem odejść, ale
żona strasznie mnie błagała, przepraszała ...

nie wiem może też to, że jest bardzo dobrą matką dla naszego pierwszego syna
i wiem, że gdybym przewrócił teraz nasze małżeństwo to on najbardziej by
ucierpiał ...
a tak naprawdę ja jej nie "przestałem" kochać, nie wiem co to znaczy
przestać kochać ... ona mi to samo mówi i wierze w jej słowa ... JEST TYLKO
CZŁOWIEKIEM !!!

inna sprawa, że życie to nie tylko przyjemności, potrafiłem się do tego
przyzwyczaić ...

chciałbym pokochać dziecko i mieć spokój, bo tak naprawdę wybryk mojej żony
najbardziej skrzywdził mnie i dziecko ...

ale mam obawy ze "dawca spermy" bedzie nas "męczył" ...