W dniu 19.06.2020 o 12:28, Olin pisze:
> Dnia Thu, 18 Jun 2020 22:55:05 +0200, Robert Tomasik napisał(a):
>
>> Pamiętam, że podobnie było w Bieszczadach. Szlak graniczny do Trójstyku
>> ZSRR / CS / PL biegł ścieżkami po granicy.
>
> Niech mnie ktoś uszczypnie, ale w okresie słusznie minionym nie można było
> legalnie wyjść na Kremenaros. Szlak niebieski schodził z Rabiej Skały do
> Moczarnego i górnej części Wetliny, a potem wchodził na Wielką Rawkę, tak
> jak obecny zielony.
> Chodzenie poza szlakami w strefie nadgranicznej, a już szczególnie świętą
> drogą graniczną, było zakazane.

Po 30 latach nie pamiętam kolorów. Szliśmy na pewno koło placówki Straży
Granicznej (dziś chyba nie istniejącej, a przynajmniej nie ma jej w
Google). Do granicy podchodziliśmy drogą gruntową, a nie szlakiem.
Pamiętam, że było po deszczu i kombinowaliśmy z przejściem brodu. Zakaz
był, ale dotyczył schodzenia ze szlaków albo dróg.
>
>> W latach 90-tyhc (wczesnych),
>> jak nasi dzielni turyści wpadli na pomysł wywracania ukraińskich słupów,
>> to już pogranicznicy się czepiali i były dwie ścieżki. Jedna po granicy
>> zarastająca, a druga wydeptywana te 50 metrów w głąb Polski.
>
> Pierwszy raz z Kremenarosa na Rawkę szedłem latem 1991 i zupełnie nie
> pamiętam dwóch ścieżek; szło się normalnie granicą, wygodną ścieżką.
> Nie bardzo sobie wyobrażam zresztą trawersowania 50 m od grzbietu. Przecie
> tam jest już las i byłoby to uciążliwe w uwagi na nachylenie.
>
I tak było. Był to - z tego co pamiętam - las bukowy i wkurzające było
to, bo ścieżka była pod sporym kątem i niemal nie przetarta. Sądzę, że
tam mniej więcej byłem tak koło 1991 roku.


--
Robert Tomasik