On Tue, 11 Dec 2012, Krzysztof Jodłowski wrote:

>> i jakby US się uparł łupnąć podatkiem to
>> będzie musiał przeprowadzić czynności wyjaśniające (i po kolei pytać
>> potencjalnych darczyńców czy ich darowizna przekroczyła próg oraz
>> ewentualnie udowodnić że suma jest niższa niż deklarowana kwota).
>
> Niestety nie. To podatnik będzie musiał zorganizować świadków i udowodnić, że
> nie przekroczył progów.

Umiarkowanie.
US oczywiście sprawę będzie usiłował tak postawić, ale ani wg. Ordynacji
ani wg KKS nie ma prawa do "karania zupełnie po uważaniu".
Oświadczenie podatnika *jest* dowodem, i aby go obalić trzeba użyć
dowodu przeciwnego. Nie jest dowodem "uznanie za niewiarygodne"
w przypadku jak są podani świadkowie i nie zostali przesłuchani.
Sytuacja "dostałem darowizny, od darczyńców z listy, ale nie mam
spisanych dokładnych kwot, razem było 150 000", to jest zupełnie
inna sytuacja niż twierdzenie "to z prostytucji ale nie powiem
z kim" :P

> Kiedyś miałem podobnie: "wezwanie w celu wyjaśnienia"

O toto.
Weź pod uwagę, że USy mają opanowaną socjotechnikę "stawiania podatnika
na baczność". Prawdą jest również, że "słuszny" (z braku wsparcia
przepisami) opór (bierny :>) podatnika może powodować przeciągające
się postępowanie (uciążliwe same w sobie), ale to nie znaczy że
każdy taki przypadek jest zgodny z prawem.
Oczywiście, że dla US najwygodniej jak podatnik przedstawi
gotowe wyniki kontroli :P (znaczy komplet dowodów które
wystarczy "uznać").
Jak US wszczyna (formalne) postępowanie, to między postawą podatnika
"nic nie powiem" a wersją "tu mam listę gości" jest przepaść.
Ten pierwszy przypadek US oczywiscie przed NSA wygra w cuglach.
W tym drugim... cóż, powołam się na "przypadek piekarza" :P, bardzo,
bardzo niechętnie, ale US musiał opodatkować VATem te drobne które
w ramach "prawa do niewinności" trzeba było uznać za darowiznę
dla ubogich. Mimo braku "twardych" dowodów i stosowania dopuszczalnych
w przepisach metod (choćby szacowania).

> - jak źle/niefortunnie/błędnie/itp. wyjaśnisz, to płacisz.

Dawno temu, chyba jeszcze w zeszłym tysiącleciu, rzeczniczka
CHIPa zapodała coś takiego: "nie ma tak dobrej lokaty w banku
jak niesłuszne oskarżenie i egzekucja przez US, no ale trzeba
mieć bogatego wujka który na tę lokatę wyłoży" :P (ówcześnie
chyba poszło o stawkę VAT na płytki CD).
No tu niestety prawda - US ma prawo egzekucji decyzji również
wtedy, kiedy została zaskarżona.

INNA sprawa, to owa "niefortunność".
Zacznijmy od wielokrotnie dyskutowanej sprawy darowizny i podważenia
poszczególnych przypadków w bardzo różnych aspektach.
AFAIR tu na grupie opisywano przypadki kiedy i prawnikom zdarzało
się "wpaść", po czym następował tekst w stylu: "na pewno? - pan podpisze,
a teraz, ponieważ to nie była darowizna, należy się podatek dochodowy"
:> (od nieodpłatnego świadczenia).
Dla jasnosci, nie przy okazji darowizn weselnych, raczej w przypadkach
kiedy podatnik był przekonany że umie dobrze kłamać :|
W sprawie "fortunności" zgodzę się więc, że każde słowo (szczególnie
zbędne) może być drogie.

> Ile się musiałem
> naszukać (wtedy jeszcze bazy internetowe nie było ogólnie dostępne) jakie
> limity obowiązywały kilka lat wstecz dla poszczególnych grup darczyńców...

A to jest zupełnie inna sprawa :( - fakt, jakie były *limity* to
niestety podatnik ma wiedzieć.
Podobnie jak ma znać literalną treść pozostałych półtorej tysiąca
dzienników ustaw rocznie... (czy coś koło tego).

pzdr, Gotfryd