W wiadomości news:ft38kq$m5t$1@news.onet.pl Liwiusz
<l...@w...poczta.onet.pl> pisze:

>>>> Osoby wymienione w art. 43 odbierając pismo dopiero zobowiązują się
>>>> _oddać_ pismo adresatowi. To nie znaczy, że można uznać z automatu, że
>>>> to zobowiązanie zrealizowały.
> A jak to sobie wyobrażasz w praktyce? Spotkałeś się z sytuacją, że sąd,
> otrzymując zwrotkę podpisaną przez domownika, zastanawia się kiedy by
> uznać list za dostarczony? Może jeszcze wysyła pytanie do adresata kiedy
> otrzymał list? Nic z tego, data na zwrotce jest uznawana za datę
> doręczenia.
Co? Przecież to absurd. Skoro w danym dniu odebrał domownik to znaczy, że
adresata nie było w domu, gdyby był odebrałby sam. Jak więc mogło dojść do
doręczenia?
A może jest "domniemanie", że wrócił tego samego dnia?

>>> Jednakże przynajmniej w sądach istnieje domniemanie, że list został
>>> dostarczony. Nie zmienia to faktu, że adresat może próbować wykazać, że
>>> list otrzymał później, albo wcale.
>> To jakiś nonsens. Co ma adresat wykazywać? Że nie jest wielbłądem? Niech
>> zobowiązujący się wykaże, że dopełnił zobowiązania.
> W praktyce jest tak jak piszę.
Być może. W każdym razie tak twierdzisz.

>>> Oczywiście, masz rację. Adresat może dowodzić wszelkimi dowodami, że
>>> list mu nie został dostarczony.
>> Czemu niby adresat a nie ten kto się zobowiązał wykonać czynność?
> Bo istnieje domniemanie "odbiór przez domownika lub sąsiada" = "odbiór
> przez adresata" i to adresat musi teraz wzruszyć to domniemanie.
Z jakiego tytułu istnieje to domniemanie, o ile faktycznie istnieje?

--
Jotte