> Od dłuższego czasu zastanawiam się nad jakością informacji na tym forum -
> ciekawe co to jest wniosek przeciwko komornikowi - może chodzi o skargę na
> komornika do prezesa sądu okręgowego,

Jemu chodziło o potencjalnie humorystyczny przypadek, kiedy komornik musiałby
sam z siebie ściągnąć zadłużenie, do czego w rzeczywistości nie doszło.
Skargę na czynności komornika złożyła moja Spółdzielnia, Sąd wydał
postanowienie uwzględniające skargę. Ja nie byłem wtedy nawet stroną w sprawie.
Postanowienie nie dotarło do Spółdzielni i komornicza wykonała je tylko
częściowo (zapomniała zapłacić za użytkowanie mieszkania). Ja stałem się
właścicielem tego lokalu, ale przejąłem też zadłużenie po pani komornik.
Zadłużenie zlikwidowałem a w procesie cywilnym musiałem wyciągać od komorniczki
te pieniądze. W trakcie wieloletniego procesu komornicza stosowała wszelkie
sztuczki znane jej z praktyki komorniczej (ukrywała adres kancelarii i datę jej
zmiany, nie odbierała wezwań, wpadła też 2 razy w szał na rozprawach). Skarg
było wiele – do Prezesa Sądu Rejonowego (o skandaliczne zachowanie komorniczki
na rozprawie) Okręgowego (przeróbki dokumentów) Ministra Sprawiedliwości (o
nieodbieranie wezwań na rozprawy) do Rady Izby Komorniczej w Warszawie (o
całokształt). Rada Izby Komorniczej wzięła przykład z komorniczki i też nie
odbierała korespondencji, dlatego do sprawy musiał się włączyć dodatkowo NSA.
Sprawa była niezwykle klarowna z punktu widzenia prawnego, więc w momencie, gdy
był już wyrok w sprawie cywilnej wysłałem uprzejme pismo do pani Prezes RIK
(równocześnie prezes KRK) prosząc o wyznaczenie komornika, który przeprowadzi
egzekucję, złośliwie zaznaczając dlaczego nie mogę skorzystać z usług
miejscowego komornika. Oczywiście wyrok nie miał klauzuli wykonalności, a pismo
było tylko po to, żeby narobić smrodu pani komornik, bo minęło już 6 miesięcy
od wyroku, a ona jeszcze nie przyjmowała go do wiadomości. W tym też czasie
odkryłem pewne zmiany dokonane przez komorniczkę w dokumentacji, więc niewiele
myśląc powiadomiłem prokuraturę (bo ja nie Michnik żeby czekać parę
miesięcy...). Wszczęto kilka postępowań i pani komornik tak się przestraszyła,
że bez słowa wyjaśnienia przysłała pieniądze przekazem pocztowym wraz z
odsetkami. Niestety, zarówno prokuratura jak i później sąd umorzyły
postępowanie w sprawie tych przeróbek, uznając że miały one tylko charakter
informacyjny. Komornicza na rozprawie bezczelnie oświadczyła, że pieniądze
oddała, żeby więcej już nie oglądać mojej skromnej osoby (tak jakby miała
głęboko w d. postanowienie własnego sądu i wyrok). Dotychczas nie poniosła
żadnej kary, w trakcie tej sprawy przeszła sobie na emeryturę. Nie udało mi się
ustalić również wykształcenia tej pani, a plotła takie potworne bzdury na
rozprawach, że miałem wątpliwości, czy ukończyła podstawówkę. Sprawę tego
wykształcenia mojej komorniczki opisała Rzepa na żółtych stronach w lipcu 2002
r. http://www.rzeczpospolita.pl/a/rz/2002/07/20020726/2
00207260050.html?
k=on;t=2002071020020730

Pozdrawiam

Wojciech Czaplicki

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl