W dniu 05.06.2011 21:56, Sebastian Biały pisze:
> On 2011-06-05 21:39, witek wrote:
>> Ma wspólnego.
>> Jest przypisany do Kowalskiego.
> W chwili okazania. 2 minuty poźniej niekoniecznie.

Znaczy się, kto inny dostanie DO o tym samym numerze? Bo to, że Kowalski
może 2 minuty później dostać kolejny DO o innym numerze, nie zmienia
faktu, że ZTCW to ten numer już jest ,,spalony'' i będzie zawsze
przypisany do Kowalskiego.

>> Nie. Może się kazać potrzebny, kiedy kowalski okaże się nie być
>> kowalskim.
> Czy jest mozliwe ze okazujący dowód osobisty *nie* jest osobą z dowodu?

Oczywiście.

> Chcesz powiedzieć że dowody osobiste są aż tak gowniane że nie można
> tego sprawdzić w sposób rozsądnie pewny?

A co, na podstawie samego zdjęcia masz 100% pewności?

>> jak wyżej. Nie tylko że istniał, ale również jego cechy, w szczególności
>> numer.
> Jego numer jest numerem kawalka plastiku. Kowalski będzie mial takich
> numerów w ciągu życia od 0 do tysiąca.

No i bardzo dobrze. I będzie je miał Kowalski i będą one przypisane do
Kowalskiego. Przecież nie chodzi o to, że Kowalski-DO to relacja 1:1.
Owszem, 1:n, ale uzyskanie kolejnego DO nie zrywa połączenia Kowalskiego
z poprzednimi dowodami.

>> w celu dowodowym, gdyby sie okazało, że coś nie tak.
> Wobec tego dowody są zbędne.

Nie istnieją na tym świecie 100% skuteczne rozwiązania żadnego z problemów.
Co nie znaczy, że należy wszystko zlikwidować (choć pewien Donald w
ramach realizacji tzw. planu Kononowicza do tego dąży) i siąść i płakać.

> Zakładając że nie da się za pomoca tego
> kawałka poliwęglanu z *pewnością* zidentyfikować osobę postuluje o
> hurtowe zmielenie ich ku uciesze przetworni plastiku ponieważ nie niosą
> z sobą żadnej wartości. Istota DO ma tylko dwa stany - identyfikacja z
> bardzo wysoką pewnością,

No właśnie. bardzo wysoką. Byłaby wyższa, gdyby nie pewne kręgi
protestujące przeciwko danym biometrycznym w DO oraz zaporowości
technologicznej (coraz mniejszej).



--
Przemysław Adam Śmiejek

Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych,
ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba,
aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają. (Ef 4,29)