<a...@p...onet.pl>[...]

> Dziekuję Panie Bogusławie za słowa otuchy:
>
> > TYLKO PO CO...
> > Bo rozwod to cos okropnego (lowo rozwiedzionego) ale najlepszy
> > sposob "odkucia sie" na tym, kto nas porzucil to:
> > Przezyc reszte zycia SZCZESLIWIE.
> > A jest to naprawde mozliwe.
>
> Jak Pan się domyśla ta ostatnia myśl jest jeszcze mi bardzo daleka
> ale ją rozumię i może kiedyś potwierdzę.
> Ania.

Sandra zna sie na prawie naprawde dobrze...
ja troche przezylem. Wiec jeszcze raz o Oli...

Chce Pani ja uchronic przed zlem - ale toprawdopodobnie juz niemozliwe.
NIE BEDZIE miala "normalnego domu" NIC pani na to nie poradzi.

Pierwsza i podstawowa sprawa to O CO NAPRAWDE chodzi malzonkowi.
Mysle, ze jesli zaproponuje mupani separacje to sprawa sie wyda.

Jesli jest zdecydowany zenic sie z inna i DO TEGO potrzebuje rozwodu
nic pani nie zyska odmawiajac go. Ola TEZ.

Adwokat BYC MOZE przydalby sie pani, ale ja poradzilem sobie BEZ
i to pare razy - tylko raz, na poczatku w sprawie o alimenty nie...
Ale pozniej juz tak. I przy rozwodzie i gdy juz ja bylem prawnym opiekunem
dziecka
Adwokat do niczego mi sie nie przydal...

MOZE sie okazac, ze "zezstresowe" rozstanie dla Oli bedzie najlepszym
wyjsciem.

Boguslaw