W dniu 2014-05-12 23:24, Przemysłąw Dębski pisze:

> To może inaczej. Policjant zarzuca mi coś i jednocześnie odstępuje od
> ukarania (rozumiem że pouczenie to nie kara). Tłumacząc z języka
> prawniczego na emocjonalny - "pluje mi w twarz" (w sytuacji gdy mam
> wewnętrzne przekonanie iż o żadnym wykroczeniu z mojej strony mowy być
> nie może). Jako że jestem emocjonalnie niezrównoważony do tego stopnia
> że o 2zł pójdę do Strasburga ;) nie mogę pozwolić by ktoś zadawał mi
> taką potwarz :). Mam jakieś możliwości ? Samodoniesienie raczej w grę
> nie wchodzi gdyż zawiera uznanie winy.

Mówiąc kolokwialnie: pouczenie jest środkiem wychowawczym a nie karą
zatem nie ma się od czego odwoływać. W praktyce policjant mówi: "pouczam
pana, że nie wolno rozmawiać przez telefon podczas jazdy". Jeżeli nie
rozmawiałeś (a nawet jeśli rozmawiałeś) no to się z nim zgadzasz, bo
rzeczywiście nie wolno. Z czym się chcesz nie zgodzić? Że swoja kwestię
policjant nazwał "pouczeniem"?

Formalnie masz prawo do złożenia do prokuratora zażalenia na sposób
przeprowadzenia kontroli