Użytkownik "Maciej Bebenek" <m...@t...waw.pl> napisał w wiadomości
news:fk32s8$odc$2@news.onet.pl...

> Robercie - raz piszesz o umowie, raz o ustawie ;-) Mogę poprosić o
> samookreślenie?

Faktycznie, moja wina. Więc już naprawiam :-)

Wydawanie i obsługę kart płatniczych reguluje USTAWA z dnia 12 września
2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. W odniesieniu do
omawianego przez nas problemu w ustawie znajdujemy kilka zapisów:

Art. 7. Wydawca elektronicznego instrumentu płatniczego obowiązany jest
ogłaszać w miejscu prowadzenia działalności lub przy użyciu innych środków
publicznego komunikowania,
1) stosowane stawki oprocentowania,
2) wysokość pobieranych opłat i prowizji.
Art. 9. Odmowa przyjęcia zapłaty przez akceptanta, o której mowa w art. 8
ust. 1 pkt 4, może nastąpić w szczególności w przypadku:
1) nieważności elektronicznego instrumentu płatniczego,
2) zastrzeżenia elektronicznego instrumentu płatniczego,
3) niezgodności podpisu na elektronicznym instrumencie płatniczym z
podpisem na dokumencie obciążeniowym,
4) odmowy okazania dokumentu stwierdzającego tożsamość przez posiadacza lub
użytkownika w przypadku określonym w art. 10 ust. 1, albo stwierdzenia
posługiwania się elektronicznym instrumentem płatniczym przez osobę
nieuprawnioną,
5) niemożności uzyskania akceptacji dokonania operacji.
Art. 11. Akceptant oznacza miejsce, w którym prowadzi działalność, w sposób
umożliwiający jednoznaczne określenie, przy użyciu jakich elektronicznych
instrumentów płatniczych można dokonywać u niego operacji.
Art. 23. Wydawca informuje posiadacza o sposobie oznaczenia akceptantów
oraz bankomatów i innych miejsc, w których może dokonywać operacji przy
użyciu karty płatniczej.

Jak widać wysokość pobieranych opłat i prowizji musi być ogłoszona w
siedzibie wydawcy karty (art. 7), czyli w naszym wypadku przeważnie banku.
Akceptant (sklep) nie może nie przyjąć zapłaty z tego powodu, że kupujący
odmawia zapłaty wyższej, niż uwidoczniona na cenie należności za nabyty
towar (art. 9), o ile oznaczył swój sklep w sposób przewidziany w art. 11,
a zapodany posiadaczom stosownie do wart. 23 ustawy.

Poza ta ustawą całe zagadnienie normuje sieć umów pomiędzy akceptantami,
bankami rozliczeniowymi, bankami a klientami. Obciążanie prowizją klienta
jest zatem niezgodne zarówno z tymi umowami, jak i z zacytowaną przeze mnie
powyżej ustawą. Stąd wprowadziłem zamieszanie pisząc i o jednym i o drugim
jednocześnie.

Obciążenie prowizją poprzez jej mniej lub bardziej jawne doliczenie w
szczególności pozostaje w sprzeczności z art. 9 ustawy i jako taka stanowi
ominięcie ustawy.
Przy okazji zastanawiam się już kompleksowo nad możliwym rozwiązanie
problemu. Wydaje mi się, że jedynym sensownym sposobem pozostaje jednak
reklamowanie odmowy akceptacji karty w swoim banku. tyle, ze na chwilę
obecną banki mają to w głębokim poważaniu, a ustawodawca nie wymyślił
żadnych sankcji za bezpodstawną odmowę akceptację karty albo niewywiązanie
sie z umowy o bezprowizyjnych zakupach przez bank. Może kiedyś znajdzie to
unormowanie w jakimś przepisie, bo robi się to nieco kłopotliwe.