Użytkownik "Andrzej_K." <n...@n...spam.pl> napisał w wiadomości
news:c19hjh$qh9$1@inews.gazeta.pl...

> Ten temat był już wałkowany kilka razy przed paroma
> miesiącami. Do dzisiaj takie twierdzenia wydają (są?)
> mi się *absurdalne* .
> Nikt z tak jak Ty twierdzących nigdy nie podał podstawy
> prawnej. Owszem, ktoś raz wkleił linka do calutkiego
> dziennika ustaw, ale nie do konkretnego przepisu.
> Wg. Waszych twierdzeń to moja eksmałżonka która
> olewa prawo i konsekwencje płynące z jego łamania,
> może się w każdej chwili zameldować u mnie w domu
> gdyż wystarczy pójść do biura meldunkowego i powiedzieć
> iż się tam i tam mieszka i proszę mnie "tam" zameldować!?.
> To po prostu jest *chore*

To nie jest chore. Zrozum, że obowiązek meldunkowy nie ma nic wspólnego z
prawem do pobytu w danym lokalu. Zmienił to Trybunał Konstytucyjny (WYROK
TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 27 maja 2002 r. sygn. akt K. 20/01)
usuwając z USTAWY z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i
dowodach osobistych art. 9.2. który brzmiał: "Przy zameldowaniu na pobyt
stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić
potwierdzenie uprawnienia do przebywania w lokalu (pomieszczeniu), w
którym ma nastąpić zameldowanie." Z chwilą uchylenia tego przepisu (19
czerwca 2002 roku) urząd nie ma prawa domagać się żadnych dokumentów. Z
rozpędu jeszcze się domagają czasem, ale na dobrą sprawę, to odmowa
zameldowania osoby tylko na podstawie jej oświadczenia stanowi
niedopełnienie obowiązków przez urzędnika, z wynikającymi z tego tytułu
konsekwencjami.

Jeśli Twoja była żona wbrew stanowi rzeczywistemu zamelduje się u Ciebie,
to popełni wykroczenie, bowiem nie będzie zameldowana tam gdzie faktycznie
mieszka i tyle.