Użytkownik "irekk" <i...@w...pl> napisał w wiadomości
news:dief6e$gu$1@atlantis.news.tpi.pl...

Różnica ta jest kardynalna i wynika z celu podejmowanych działań. W
wypadku obrony koniecznej celem jest odparcie napaści. A napaść może
tylko człowiek. W wypadku stanu wyższej konieczności celem jest
zapobieżenie niebezpieczeństwu nie spowodowanemu bezpośrednio atakiem
człowieka. A wiec może to być atak zwierzęcia, ale i załóżmy pożar,
wypadek. O wiele łatwiej to wytłumaczyć na przykładach.

Stanem wyższej konieczności można wytłumaczyć:

1) włamanie się do apteki w celu uzyskania bandażu koniecznego dla
ratowania rannej osoby;
2) włamanie się do samochodu celem pozyskania gaśnicy w razie pożaru
zagrażającego ludziom;
3) kradzież pojazdu w celu przewiezienia osoby rannej do szpitala;
4) zabicie atakującego nas zwierzęcia.

Jak z tego widać, to po prostu w tym wypadku nie ma bezpośredniego
przestępnego działania osoby. Choć samo zagrożenie może być pośrednio
wynikiem przestępstwa - jak choćby wałkowany obok przypadek tygrysa,
którego ktoś przecież musiał wypuścić z tej klatki.

Różnice są również w sposobie realizacji uprawnień. W wypadku obrony
koniecznej nie ma konieczności wykazania, ze istniał inny sposób
uniknięcia ataku. Ważnym jest, by atak był rzeczywisty i trwał. Zatem
napadnięci w ciemnej ulicy nie mamy obowiązku uciekać. Odmiennie jest
w wypadku wyższej konieczności. Tutaj już musimy wykazać, ze w inny
sposób zagrożenia nie dało się uniknąć. A zatem nie możemy się włamać
do apteki po bandaż tylko z tego powodu, że nie chciało się nam
wyciągnąć własnego z apteczki samochodowej. Nie mamy prawa zastrzelić
atakującego nas psa, skoro możemy się schronić wsiadając do samochodu.

Jak już ktoś tu napisał, to można na tytułowy temat strzelić niezłą
rozprawę doktorską. Bo tych różnić jest wiele. Generalnie, to te dwie
instytucje łączy jedynie to, że upoważniają nas do złamania przepisów
w celu realizacji "wyższych celów".