n...@o...pl pisze:
> Sam już nie wiem co mam robić, nie wiem czy narażać ją na kolejne
> cierpienia i upokorzenia. Mam wrażenie, że ona chce zając się tą
> sprawą tylko ze względu na mnie, bo widzi że mnie to strasznie męczy.
> I tak ma już dość krzywd w życiu. Nigdy nie miała normalnej rodziny,
> nikogo kto by z nią chociąz pogadał. Rodzice traktują ją jak przedmiot
> a każda próba jakiegoś dobrego uczynku z jej strony jest przez nich
> odbierana jak zamach na ich życie. Wiem, że jeżeli założy tą sprawe to
> rodzice się od niej odsuną, całkowicie się odsuną.
>
> Ale z drugiej strony nie mogę pozwolić na to by on nie odpowiedział za
> to, że zniszczył jej życie.
>

też miałem identyczny dylemat.

sprawdzałeś jak jest odporny na zarysowania lakier w samochodzie?


ja bym na jej i twoim miejscu wyjechal razem do innego miasta, poszukał
pracy, wyprowadził się od rodziców,zapomnial o przeszłości.
jeśli nie udowodnisz faktu zbrodni to nic nie wskórasz, niestety okazuje
się, że takie jest prawo w polsce i koniec.