On 2023-11-08, Robert Tomasik <r...@g...pl> wrote:
> W dniu 08.11.2023 o 01:48, Marcin Debowski pisze:
>>>> Przy czym sama idea jest MZ mocno takase i trochę watpie czy jest nadal
>>>> powszechnie stosowana.
>>> Zaletą tej idei jest to, że jeśli przerwiesz nagranie, to masz ostatnią
>>> klatkę. Jak nagrywasz filmiki, to nie masz ostatniego.
>> Masz, bo ramka I jest zawsze przed P i B.
>
> Jeśli przerwiesz w wyniku katastrofy zapisywanie filmiku, to potem się
> go nie da odczytać, bo plik nie jest zamknięty. Może jest jakiś sposób
> obejścia tego, ale w każdym razie z pierwszego taki problem się rodzi. I
> dlatego właśnie wymyślono ten zapis klatek. Tak przynajmniej na
> szkoleniu wyjaśniał to facet.

To jest przeszkoda dla przeciętnego uzytkownika, ale nie dla biegłego.
Jesli dane są na dysku to można je odczytac. W przypadku niezamknietego
pliku nie powinno być z tym żadnego problemu.

Problem jest, ale gdzieindziej - operacje na dysku są prawie zawsze
buforowane, a to odbywa się w pamieci ulotnej. Jesli system nie zdąrzy
zrzucić z bufora na dysk, to ta czeście przepada. Z tym, że dotyczy to
tak samo zdjęć jak i filmu. Mozna co prawda argumentować, że przy
zdjęciach przepadnie mniej, bo kompresja dużo niższa, ale ma na to wpływ
sporo różnych czynników i nie wydaje mi się, aby ta róznica, o ile w
ogóle występuje*, miała wieksze znaczenie praktyczne.

*) operacje otwierania i zamykania plików są powtarzające się, więc
pewnie intensywnie buforowane. Mozna sobie wyobrazić sytuacje, gdzie
przy zdjęciach straci się więcej, bo jest ich tam o rząd większosci
więcej.

--
Marcin