W dniu 03.07.2025 o 07:41, Shrek pisze:


>>>>>> A Hitler akurat ... może nie musiał nic podpisywać, ani mówic, bo
>>>>>> podwładni/współpracownicy rozumieli go bez słów ...
>>>>> To dalej jest kierownictwo sprawcze.
>>>> W tej znienawidzonej przez Ciebie części ogólnej Kodeksu Karnego
>>>> jest definicja "sprawstwa kierowniczego". Nie wiem, na ile to jest
>>>> to samo, co "kierownictwo sprawcze", ale może warto, byś sobie
>>>> przeczytał tamtą definicję.
>>> A co konkretnie ci nie pasuje?
>>> Sprawstwo kierownicze (...) - Ty piszesz o "kierownictwie sprawczym"
>
> Poważnie? Przecież sam pisałeś o definicji sprawstwa kierowniczego w
> kontekście tego że co do hitlera nie pasuje.
>
Próbuję Ci delikatnie i bez wzbudzania agresji zwrócić uwagę na głupotę,
którą napisałeś. Nie istnieje coś takiego, jak "kierownictwo sprawcze".
Natomiast "sprawstwo kierownicze" należałoby badać poprzez pryzmat
przestępstwa, które chcieli byśmy zarzucić. W wypadku Hitlera nie jest
to wcale oczywiste.

Powątpiewam, by było wiele przypadków, gdzie Hitler kazał zamordować
"Kowalskiego". Zagłada Żydów przez nazistowskie Niemcy, w tym masowe
mordy w komorach gazowych, nie miała podstawy w żadnym jawnym przepisie
prawnym. Państwo niemieckie nie uchwaliło ustawy ani rozporządzenia,
które wprost legalizowałoby eksterminację Żydów. Cała operacja była
prowadzona w sposób tajny, z pominięciem procedur sądowych, przy użyciu
aparatu policyjnego i struktur SS, a także z wykorzystaniem celowo
niejednoznacznego języka - zamiast mówić o zabijaniu, posługiwano się
eufemizmami, takimi jak ,,ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej"
(niem. Endlösung der Judenfrage), ,,specjalne potraktowanie"
(Sonderbehandlung) czy ,,ewakuacja".

Jednym z najważniejszych momentów organizacyjnych Zagłady była
konferencja w Wannsee, zwołana 20 stycznia 1942 roku przez Reinharda
Heydricha. Podczas tego spotkania najwyżsi rangą funkcjonariusze SS i
urzędnicy Rzeszy ustalili plan przeprowadzenia systematycznej
eksterminacji Żydów na terenie całej Europy. Konferencja nie miała
charakteru aktu normatywnego - nie wydano tam ustawy ani dekretu - ale
stanowiła uzgodnienie praktycznych działań między instytucjami. Heydrich
i jego przełożony, Heinrich Himmler, wydawali kolejne polecenia i
rozkazy w formie tajnych dyrektyw, często ustnych, które przekazywano
wąskiemu gronu dowódców operacyjnych.

Obozy zagłady - takie jak Auschwitz-Birkenau, Treblinka, Bełżec, Sobibór
czy Majdanek - funkcjonowały jako instytucje poza systemem prawnym.
Zarządzane były przez SS, a ich działalność nie podlegała kontroli
sądowej. Śmierci w tych obozach były często celowo nieewidencjonowane
lub fałszowane jako zgony z przyczyn naturalnych. Całość działania
składała się na tajną operację, znaną m.in. pod kryptonimem ,,Aktion
Reinhardt", której celem była fizyczna eliminacja Żydów z Generalnego
Gubernatorstwa i innych terenów okupowanych.

Przez wiele lat po wojnie była kara śmierci i wykonywano ją wobec nie
zawsze obecnie za zbrodniarzy uważanych osób. Uważasz, ze należałoby
ówczesnych posłów sądzić, że nie uchylili kary śmierci? A uwczesne władze?
--
(~) Robert Tomasik