W dniu 30.06.2025 o 23:55, Shrek pisze:

>> Tylko nikt nie próbował strzelać do Niemców z domów
>> zamieszkiwanych przez Żydów, Żydzi również się zasadniczo nie
>> ostrzeliwali.
> Oj tam - było powstanie w gecie - nawet trochę podobna sytuacja jak
> teraz w Gazie.

Moim zdanie nie podobna. Żydzi z Getta nie wyskoczyli do Prus i nie
wpadli na pomysł wystrzelania dzieci z Hitlerjugend biorących udział w
skautingu. Tego, co wymyślili Palestyńczycy nie da się usprawiedliwić w
żaden sposób. Rozważałbym jeszcze działania wywiadu izraelskiego, ale
HAMAS publicznie ogłosił, że atak był jego działaniem. Więc nawet, jak
to prowokacja żydowska, to mamy dowód na to, że HAMAS "jest zły".
Pytanie, na ile poglądy HAMASu popiera reszta mieszkających w Autonomii
Palestyńskiej.

Dokładne określenie, jaka część mieszkańców Strefy Gazy popiera Hamas,
jest trudne, ponieważ terytorium to jest rządzone w sposób autorytarny,
co utrudnia przeprowadzanie wiarygodnych badań opinii publicznej. Wielu
mieszkańców może obawiać się udzielania szczerych odpowiedzi, zwłaszcza
tych krytycznych wobec władz. Mimo to, dane dostarczane przez
Palestinian Center for Policy and Survey Research (PCPSR) dają pewien
obraz sytuacji.

Przed 7 października 2023 roku, czyli przed atakiem Hamasu na Izrael,
poparcie dla tej organizacji w Strefie Gazy oscylowało wokół 30-40%. Po
wybuchu wojny i izraelskich nalotach nastąpił krótkoterminowy wzrost
poparcia, który w niektórych badaniach sięgał nawet 50-60%, głównie ze
względu na postrzeganie Hamasu jako organizacji oporu wobec Izraela. W
miarę przedłużającego się konfliktu i pogarszającej się sytuacji
humanitarnej, poparcie zaczęło jednak spadać. Według sondażu PCPSR z
czerwca 2024 roku, około 42% mieszkańców Gazy deklarowało poparcie dla
Hamasu, natomiast w całej Palestynie (łącznie z Zachodnim Brzegiem) było
to około 34%. Warto podkreślić, że poparcie dla Hamasu nie zawsze
oznacza akceptację dla jego działań zbrojnych -- dla części mieszkańców
organizacja ta stanowi alternatywę wobec skompromitowanego i
nieefektywnego Fatahu, a także jedyną realnie funkcjonującą siłę polityczną.

Wcześniej zresztą szereg działań terrorystycznych z prowadzeniem wojny
nie miało zbyt wiele wspólnego. W historii konfliktu izraelsko-
palestyńskiego miały miejsce liczne ataki terrorystyczne wymierzone w
cele cywilne, w tym takie, które dotyczyły krajów niezaangażowanych
bezpośrednio w konflikt. Jednym z najbardziej znanych jest porwanie
samolotu linii Air France w 1976 roku, który został uprowadzony przez
członków Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny (PFLP) oraz niemieckiej
grupy Baader-Meinhof i przekierowany do Entebbe w Ugandzie - pasażerowie
byli przetrzymywani, a Żydzi i Izraelczycy oddzieleni od reszty.

W 1972 roku palestyńscy terroryści z grupy Czarny Wrzesień zamordowali
11 izraelskich sportowców podczas igrzysk olimpijskich w Monachium -
wydarzenie to miało miejsce na neutralnym terenie, daleko od strefy
konfliktu.

Równie brutalny był atak na lotnisku Lod (dziś Ben Guriona) w
Tel Awiwie, również w 1972 roku - zginęło wówczas 26 osób,
w tym wielu nie-Izraelczyków. W 1985 roku członkowie palestyńskiej
organizacji Abu Nidala porwali włoski statek pasażerski Achille Lauro,
podczas którego zamordowano amerykańskiego Żyda - Leona Klinghoffera,
będącego osobą niepełnosprawną.

Do tego dochodzą liczne porwania i zamachy bombowe na pasażerskie
samoloty, m.in. porwania linii TWA, Swissair, czy Pan Am w latach 70.,
często z pasażerami z krajów niezwiązanych z konfliktem. Te ataki miały
na celu wymuszenie uwolnienia palestyńskich więźniów lub zwrócenie uwagi
świata na sprawę palestyńską, lecz uderzały w niewinnych cywilów, często
zupełnie niezwiązanych z Bliskim Wschodem.

Z tym, że nie tylko Palestyńczycy tak próbowali walczyć. Pamiętasz
Czeczeńców? Dopiero, jak wystrzelano wszystkich bojowników w szkole ceną
wielu dzieci zrozumieli, że bez względu na cenę nikt z terrorystami
negocjować nie będzie. Ale podobnych organizacji była i jest masa. Tak
na szybkiego co bardziej znane.

Irgun (Żydowska Organizacja Wojskowa) działał w Palestynie w okresie
brytyjskiego mandatu. Po klęsce powstań żydowskich i utracie
niezależności, Irgun prowadził działania zbrojne przeciwko brytyjskim
władzom kolonialnym. Najsłynniejszym atakiem było wysadzenie hotelu King
David w Jerozolimie w 1946 roku, gdzie zginęło 91 osób. Działania Irgunu
miały na celu utworzenie niepodległego państwa żydowskiego po
Holocaustcie i przy braku możliwości prowadzenia otwartej wojny z
Brytyjczykami.

ETA (Euskadi Ta Askatasuna) była baskijską organizacją separatystyczną
działającą w Hiszpanii. Powstała w latach 50. XX wieku w reakcji na
represje reżimu generała Franco wobec baskijskiej tożsamości narodowej,
po przegranej wojnie domowej. ETA przeprowadzała zamachy bombowe,
zabójstwa i ataki na infrastrukturę, walcząc o niepodległość Kraju
Basków, nawet po upadku frankizmu.

IRA (Irlandzka Armia Republikańska) prowadziła kampanię zbrojną
przeciwko obecności Wielkiej Brytanii w Irlandii Północnej. Po
nieudanych powstaniach i podziale Irlandii w 1921 roku, IRA przeszła do
taktyki partyzanckiej i terrorystycznej. Przez dziesięciolecia
dokonywała zamachów w Irlandii Północnej i Wielkiej Brytanii, dążąc do
zjednoczenia Irlandii i zakończenia brytyjskiego panowania.

FLN (Front Wyzwolenia Narodowego) działał w Algierii w czasie walki o
niepodległość spod rządów francuskich. Po latach kolonializmu i braku
możliwości zwycięstwa w regularnej wojnie, FLN rozpoczął brutalną
kampanię zamachów, porwań i sabotażu. Ich działania w latach 1954-1962
wymierzone były zarówno w siły francuskie, jak i ludność cywilną, co
doprowadziło do wojny algierskiej zakończonej uzyskaniem niepodległości
przez Algierię.

OUN-UPA (Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińska Powstańcza
Armia) powstała po przegranej wojnie o niepodległość Ukrainy i utracie
państwowości w wyniku podziału ziem ukraińskich między ZSRR a Polskę. Po
II wojnie światowej UPA prowadziła działania partyzanckie przeciwko
sowieckiemu reżimowi, mimo że szanse na zwycięstwo były praktycznie
zerowe. Organizacja oskarżana była o zbrodnie na cywilach, ale jej
członkowie uważali się za ruch narodowowyzwoleńczy. Wcześniej również
ludności polskiej, czego do dziś nie rozliczono.

LTTE (Tamilskie Tygrysy) działały na Sri Lance i dążyły do utworzenia
niepodległego państwa tamilskiego. Po politycznych i militarnych
niepowodzeniach Tamilów, LTTE rozpoczęła kampanię zbrojną i
terrorystyczną, przeprowadzając setki zamachów samobójczych i atakując
zarówno wojsko, jak i cywilów. Organizacja ta była odpowiedzialna m.in.
za zamach na premiera Indii Rajiva Gandhiego.

GIA (Zbrojna Grupa Islamska) pojawiła się w Algierii po anulowaniu
wyborów parlamentarnych w 1991 roku, które wygrała islamska opozycja. W
odpowiedzi na przejęcie władzy przez wojsko, GIA rozpoczęła brutalną
kampanię terrorystyczną, przedstawiając swoje działania jako walkę w
obronie woli ludu. Konflikt przerodził się w krwawą wojnę domową z
tysiącami ofiar wśród ludności cywilnej.
>
>> Na siłę próbujesz forsować swój pogląd, ale podpierasz się
>> idiotycznymi argumentami.
> To nie są moje argumentym, tylko Jacka, że sytuacje w Gazie są
> zmyślone, bo nie są opisywane przez bezstronnych Żydów zamieszkałych
> właśnie w Gazie. I zgadzam się że są idiotyczne.
>
To choć tyle. Już się pogubiłem w tej argumentacji.

--
(~) Robert Tomasik