On Fri, 30 May 2014, P.B. wrote:

> Dnia Fri, 30 May 2014 20:49:52 +0200, Gotfryd Smolik news napisał(a):
>
>> Choćby z chęci dysponowania imiennym dowodem nabycia.
>> Jak masz f-rę masz kwit że *TY* kupiłeś :)
>
> Ty czy Twoja firma?

Ja "w celu osobistym".
Bo "moja firma" to nadal *JA*.
Firma jest nazwą, *wyłącznie* nazwą, i w przypadku DG OF
firmą jest nazwisko (z opcjonalnym "dopiskiem").
Jak to Ludwik bodaj XI rzekł, "państwo to ja", w przypadku
DG OF "firma to ja". Nierozdzielnie.
Przedziębiorca i przedsiębiorstwo są za to dwoma
różnymi bytami (przedmiot i podmiot) :) (a firma to
przedsiębiorca, nie przedsiębiorstwo, przedsiębiorstwo
w dziedzinie nazw to ewentualnie marka).

> Jeżeli nabywcą jest P.P.H.U. CośTam Gotfryd Smolik,

Bardzo nieporęczny pomysł, za dużo pisania ;)
(oczywiście na samym początku wpadłem w tę pułapkę,
ale IMO warto odkręcić)

> to oczywistym się staje, że to nie jest konsument.

Primo.
Powiedzmy, można doszukiwać się deklaracji "nabycia
w celu" (gospodarczym).
To NIE skutkuje, wcale nie skutkuje, brakiem prawa
skorzystania z uprawnień konsumenckich!
Chcesz się pospierać? (i nie, wcale nie mam na myśli
uwagi Liwiusza, zakładanie że zakup dokonany "na firmę"
nie podlega pod ustawę konsumencką podpada pod bład
gruby!)

Secundo.
Ale nie to miałem na myśli.
W skrajnym przypadku (nabycia towarów, które *również*
nabywane są na cele gospodarcze) dobrze jest mieć dowód
na wypadek konieczności dowiedzenia niebycia wielbłądem,
znaczy dowód że dany towar ZOSTAŁ kupiony i NIE ZOSTAŁ
kupiony "na firmę".
Hint: niewprowadzenie nabycia "towarów podstawowych" do
ewidencji zakupów jest karalne.

pzdr, Gotfryd