Dnia Thu, 21 May 2009 16:03:20 +0200, Johnson napisał(a):

>>> Cienkie jest uzasadnienie. Sam fakt bycia strona umowy nie wystarczy.
>>
>> A fakt "nie bycia" stroną, czemu kontrahent (bank) jednak zaprzecza?
>
> To zależy, od tego jakie z tego zaprzeczenia są skutki.

Skutki są takie, że cyka kasa, albo minusik na koncie, więc monit, więc
windykacja.

>> Patrząc na wyrok SN III CSK 204/07
>>
>> Podobnie brzmi wyrok SA w Poznaniu (I ACa 1221/05):
>>
>> Podpowiedzi udziela także, w mojej ocenie, wyrok I PK 250/05
>>
> Nie no to już co innego. Ty już się wysiliłeś. Ty możesz składać takie
> powództwo Na początek może być.

Zakładam, że Sebcio jeszcze nie napisał pozwu i cytatami z grupy też nie
chciał go urozmaicić ;-)

> Ale w tym wypadku może można dochodzić zwrotu pieniędzy, które bank
> sobie potrącił (tzn. naliczył opłaty za okres kiedy umowy już nie było)
> i nie chce wypłacić z rachunku.

No tak, dziś -9 zł, za miesiąc windykacja i robi się -40 zł, i tak
miesiąc w miesiąc.
Może czasu nie starczyć na nadążenie z rozszerzeniem powództwa.
Chyba że sąd łyknąłby zabezpieczenie w postaci zakazu naliczania
należności, ale coś wątpię.

> A generalnie chciałem tylko wyrazić myśl że przy powództwie o ustalenie
> trzeba wykazać interes prawny, a jak sie go nie wykaże, bo sie założy że
> to oczywista oczywistość, to sie przegrywa Sąd nie jest od tego by sie
> domyślać jaki interes prawny ma powód, albo szukać go za niego. Taka też
> zapewne byłaby najprostsza linia obrony banku, gdyby w powództwie nic o
> tym nie było.

No to pewnie będzie ;-)

--
pozdrawiam serdecznie, Olgierd
Lege Artis http://olgierd.bblog.pl