Prawa i obowiązki konsumentów

Przeczytaj także: Nietrafiony prezent świąteczny a prawo do reklamacji i zwrotu

W krajach Unii Europejskiej istnieje lista „E” , która zawiera wszystkie uznane za bezpieczne dodatki do żywności. Aktualnie na tej liście znajduje się przeszło 2000 różnych związków. Posiadają one oznaczenia kodowe E i liczbę, identyfikującą dany dodatek lub grupę dodatków (np. kwas askorbinowy, czyli witamina C, oznaczona jest jako E300).

Dodatki do żywności stosowane są m.in. w celu poprawienia smaku, zapachu, wyglądu, zwiększenia wartości odżywczej, przedłużenia trwałości. Starajmy się unikać produktów zawierających duże ilości takich dodatków. Im więcej dodatków, tym produkt mniej naturalny.

Czy chcemy jeść produkty zawierające składniki genetycznie modyfikowane (GMO)?

Informacja o tym, że produkt jest modyfikowany genetycznie powinna znajdować się na etykietach produktów.

Organizmy genetycznie modyfikowane są to rośliny (a nawet zwierzęta), których pewne cechy, takie jak: wielkość, kolor, waga, trwałość a nawet smak i zapach są efektem ingerencji człowieka. Modyfikacja genetyczna to zmiana jednego lub kilku genów, stosowana w celu zwiększenia odporności na choroby i szkodniki roślin, a także w celu zwiększenia plonów.

Do najczęściej modyfikowanych genetycznie roślin należą soja, kukurydza, zboża, pomidory i ziemniaki.

Aktualnie naukowcy nie posiadają żadnych dowodów szkodliwości spożywania GMO przez ludzi lub zwierzęta. Nie oznacza to jednak, że wszystko zostało już zbadane; nie wiadomo, jaki będzie wpływ żywności modyfikowanej genetycznie na przyszłe pokolenia konsumentów.

Czy chcemy jeść żywność napromieniowaną?

Napromienianie żywności promieniowaniem jonizującym przedłuża jej trwałość, ale równocześnie powoduje niszczenie witamin i innych składników odżywczych. Stosowanie tej metody leży wyłącznie w interesie producenta, a nie konsumentów.

Przy użyciu promieniowania utrwalać można: mięso kurczaków, ryby, owoce świeże i suszone (mango, papaję, truskawki, daktyle), ziemniaki, cebulę, pieczarki, nasiona roślin strączkowych (np. fasola, groch), ryż, zboże, suszone przyprawy.

Utrwaloną w ten sposób żywność trudno odróżnić „na oko” od świeżej żywności. W celu oznaczenia napromieniowanej żywności używa się międzynarodowego symbolu: Zwrot towaru bez wad

Pani Jadwiga kupiła sobie buty, faktycznie, są zgodne z umową, ale nie podobały się koleżankom, więc się rozmyśliła. Ponieważ nie chodziła w nich wcale, chciała je zwrócić następnego dnia.

Kupując w sklepie towar, konsument zawiera umowę sprzedaży i sprzedawca nie ma obowiązku przyjęcia zwrotu kupionej rzeczy tylko dlatego, że konsument się rozmyślił.

Jednak niektóre sklepy przyznają konsumentom dobrowolnie prawo do namysłu: konsument może oddać rzecz kupioną, bez podania przyczyny, w terminie ustalonym ze sprzedawcą (np. siedmiu dni od dnia wydania towaru).

Konsument może też umówić się ze sprzedawcą co do możliwości zwrotu niewadliwego towaru. Warto wtedy zapisać ten dodatkowy warunek umowy, nawet odręcznie, np. na paragonie.