Robert Tomasik wrote:
> Jeśli szantażysta umówił się z ofiarą, że będzie czekał na ławce w
> parku z czerwonym goździkiem w klapie i będzie dłubał w prawym uchu, a
> złapany przez Rutkowskiego siedział tam, miał goździk w klapie i
> dłubał w uchu faktycznie, to próba przekonania sąd, że to przypadek
> raczej się nie uda. Wiem, że teoretycznie jest taka możliwość, ale w

Rany Boskie... To ja się muszę modlić, żeby jakiś szantażysta nie umówił
się np. w herbaciarni i żeby jako znaku rozpoznawczego nie wybrał
zamówienia mojej ulubionej herbaty... Bo, z tego co piszesz, jak tak się
pechowo złoży, to mam przesrane...

A tak poważniej, to w tym przypadku przybzdurzyłeś solidnie -
inteligentny przestępca mógłby choćby zorganizować taką podpuchę (np.
umówił się z jakimś Bogu ducha winnym czowiekiem - pod dowolnym pozorem,
nawet czysto towarzystkim z jakiegoś anonsu - prosząc żeby ten miał
jakiś określony znak rozpoznawczy).

Tak więc w takiej sytuacji goździk to żaden dowód.

> praktyce nie przejdzie. Zwłaszcza, jak się później okaże przykładowo,
> że nagrano głos szantażysty i biegły z fonoskopii potwierdzi, że to ta
> sama osoba. Szantażysta wbrew pozorom zostawia cały szereg uchwytnych
> śladów za sobą.

O, wtedy to tak.

Ale raczej trudno byłoby tego dokonać wpadając jak wyposzczony komandos
do burdelu ;->