> > w STOJACE auto. Tutaj wina jest ewidentna, jednak problem jest z
> > UDOWODNIENIEM faktu, ze auto, ktore wczesniej cofalo JUZ STALO i ze
tamten
> > kierowca MOGL ominac spokonie przeszkode. 1 dobry swiadek wystarczy.
>
> a po co ci swiadek, w tym wypadku gosc powiedzial wyraznie, widzialem ale
> sie nie zatrzymalem bo nie musialem, wiec sam sie przyznal ze zrobil to
> swiadomie

A jaką masz pewność, że dokładnie wypowiedział te zdania, a nie są one tylko
interpretacją twojego ojca ?
Dlaczego mamy wierzyć Tobie ? Przecież bardzo często ludzie przeinaczają
czyjeś wypowiedzi na swoją korzyść.
Być może to było wypowiedziane: "zauważyłem, że chce wyjechać, ale nie
miałem obowiązku się zatrzymywać, ponieważ miałem pierwszeństwo - tak więc
nie musiałem się zatrzymywać". Tymbardziej, że twój ojciec niepewnym
wyjazdem mógł sprawiać wrażenie, że czeka na przejazd tamtego. Wystarczyło
tylko, że na moment się zatrzymał, co tamten mógł odebrać jako zatrzymanie
się, aby przepuścić. Tymczasem tatulo ruszył i wpakował się przed maskę
dziadkowi, który nie miał szans na bezpieczne zatrzymanie, a tymbardziej nie
miał obowiązku przepuszczać tatuśka.
Oczywiście to są tylko moje domysły, co do których ani ja nie mam dowodów,
ani także Ty nie jesteś w stanie udowodnić, że było inaczej. Jednak
analizując całą sytuację, jestem pewien na 100%, że taka była wersja
wydarzeń oraz taki był sens słów wypowiedzianych przez dziadka. Pozostaje
jednak kwestia interpretacji tych słów przez twojego ojca, która jest
błędna. Ty zaś nawet nie starając się być obiektywnym (bo to przecie twoja
krew) wierzysz w wersję tatusiową.
Czy uważasz, że to jest przyznanie się do świadomej winy ?
Sorry, że powiem to wprost, ale uważam, że tamten dziadek - zgred, trafił na
jeszcze bardziej upierdliwego zgreda, czyli twojego ojca. A Ty zamiast pomóc
ojcu zrozumieć, że postąpił źle i pomóc mu wyjść z tego z podniesionym
czołem, utwierdzasz go w złym przekonaniu. Pamiętaj, że nie ten jest złym
człowiekiem, który popełnia błędy, bo popełniamy je wszyscy i to często, ale
ten, który nie potrafi się do nich przyznać i uznać ich z pokorą, aby móc
wyciągać wnioski na przyszłość. Swoim postępowaniem krzywdzisz ojca.

Jacek "Plumpi"