Użytkownik "NoMAD" <n...@W...TO.gazeta.pl> napisał w wiadomości
news:dkfd1r$967$1@inews.gazeta.pl...

> Pozwolę sobie rozciągnąć trochę ten kazus i zapytać czy stan wyższej
> konieczności będzie zachodzić również wtedy gdy ten kierujący będąc
(1)
> w stanie nietrzeźwości, przejechaniu np. 30 km (jadąc już od godziny
z ta
> osoba mająca zawal): (2) spowoduje wypadek bo nie ustąpił
pierwszeństwa
> (umyślnie naruszył zasady bezp.) (3) spowodował wypadek bo się
zagapił
> (chodzi o nieumyslne naruszenie zasad bezp.) Innymi slowy czy stan
> wyższej konieczności (aby mozna bylo o nim mowic) musi rozciagac się
w
> czasie i obejmowac wszystkie nastepstwa czy w tym przypadku obejmie
> tylko prowadzenie w stanie nietrzeźwości (1) czy tez obejmie zarowno
(1)
> jak i (2) albo (3)? Szczerze mowiac to nie wiem. Wedlug mnie
obejmie 1.
> Ale czy tez 2 albo 3?


Wszystko zależy od okoliczności. Przy czym należy to oceniać z punktu
widzenia podejmującego decyzję, nie zaś okoliczności obiektywnych. Jak
gość łapie się za serce i mdleje, to w sumie większość laików uzna to
za objaw zawału. A pewnie istnieje jeszcze kilka chorób nie
powodujących bezpośredniego zagrożenia życia, które mają podobny
objaw. Załóżmy jakaś tam nerwica. Ale w tym wypadku co najwyżej
kierowca wiozący "zawałowca" będzie działał w błędzie co do istotnych
okoliczności.

Natomiast co do powodowania wypadków po drodze, to również należy to
rozpatrywać indywidualnie i nie można udzielić ogólnej odpowiedzi. Z
reguły da się dojechać do szpitala nie powodując wypadku, a więc nie
mają tu zastosowania przepisy o stanie wyższej konieczności. Tak więc
w mojej ocenie kierujący pojazdem może złamać jakieś tam formalne
zakazy (jechać po drodze z zakazem ruchu, po drodze jednokierunkowej
pod prąd, jechać przy lewej a nie prawej krawędzi jezdni, czy nawet
przejechać na czerwonym świetle), ale za spowodowane kolizje lub
wypadki będzie ponosił normalnie odpowiedzialność. Tak jest w wypadku
pojazdów uprzywilejowanych i nie widzę żadnego powodu, by w tym
wypadku miało być inaczej. Co najwyżej sąd - wziąwszy pod uwagę
szczytny cele i działanie w warunkach jakiegoś tam stresu - może
odpowiednio złagodzić karę, a nawet odstąpić od jej wymierzenia
poprzestając na uznaniu sprawcy winnym.