Użytkownik "Agnieszka" <a...@o...pl> napisał w wiadomości
news:dplvfk$dkg$1@opal.futuro.pl...

Nie wiem co robić , jestem na skraju wyczerpania
> nerwowego, a jednocześnie zdaję sobie sprawę ze swojej głupoty.

Obawiam się, że w tej sytuacji nie wiele można zrobić. A masz jakiś dowód,
że pożyczyłaś im te pieniądze (jakieś pokwitowanie?). Bo jeśli tak to można
spróbować ich ścigać na drodze cywilnej lub karnej. Jeśli jednak chodzi o
bank to banku to nie będzie interesowało, bo dla nich to Ty jesteś
dłużnikiem i Ciebie będą ścigać. Mała rada: nie unikaj banku, postaraj się z
nimi negocjować, zmniejszyć raty itp. Im naprawdę zależy, aby odzyskać
pieniądze, a nie Ciebie upupić.

Jeśli Cię to pocieszy to powiem Ci, że znam Twój ból, gdyż nie tak dawno
moim udziałem był podobny. 4 lata temu moja Mama pożyczyła swojej najlepszej
"przyjaciółce" b.dużą kwotę pieniędzy, które wcześniej sama pożyczały z
banku. Przyjaciółka to osobą, która moja Mama znała od 20 lat, pracowała na
stanowisku kierowniczym w bardzo poważnej państwowej instytucji i zarabiała
bardzo dużo, więc teoretycznie nie było możliwości, abyśmy pieniędzy nie
odzyskali. Niestety "przyjaciółka" najpierw zwlekała z oddanie pożyczki, a
potem z dnia na dzień spieprzyła za granice. Okazało się, że oszukała moją
Mamę i 20 innych osób oraz parę banków na łaczną kwotę 250.000 zł (słownie:
dwieściepięćdziesiąt tysięcy złotych) + ustawowe odsetki. Do tego przestała
spłacać kredyty, które żyrowali jej znajomi (w tym oczywiście moja Mama).
Efekt był taki, że 4 lata zaciskaliśmy pasa, aby spłacić to co ona nam
ukradła, a jeszcze zostały jakieś końcówki z kredytu, który współżyrowała
moja Mama.