> A to akurat jest banalnie proste: masa dziewczyn jest całkiem
> fajnymi pracownikami, a jak zajdą w ciążę to się nagle pewniej
> czują i zaczynają pracę olewać - no bo co im zrobią, nie? I to
> nie jest jakiś tam promil; w jednym ze sporych banków na 16
> znanych mi zatrudnionych dziewczyn w ciąży tylko 3 nadal do
> pracy podchodziły normalnie. Pozostałe to zwolnienie, to coś
> wypadło, to tamto, to siamto, bo zmęczone i w ogóle, pół dnia
> przy kawie zamiast z klientem. I ja się nie dziwię, że taki
> pracodawca dopiero w tym momencie może się zorientować, że
> pracownica mu nie pasuje. Bo jak wcześniej mógł, jak się o
> pracę jeszcze martwiła i podchodziła poważnie?

A ja nadal twierdzę, że pracodawca jest dupa w takiej sytuacji... Proste:

"Szanowna pani!

W związku ze znaczącym pogorszeniem jakości Pani pracy w ostatnim okresie
proponuję rozmowę i znalezienie wyjścia z sytuacji. Informuję, że
postanowiłem zastosować wobec Pani sześciomiesięczny okres wzmożonej
kontroli jakości pracy przez przełożonego, skutkujący comiesięczną oceną
pracownika. Po zakończeniu okresu kontroli podejmiemy wspólnie decyzję co do
Pani dalszej przyszłości w Firmie. Oczywiscie, mam świadomość Pani obecnej
sytuacji, dlatego traktuję te sześć miesięcy, jako okres, w którym powinna
Pani doprowadzić jakość swojej pracy do stanu sprzed ciąży. Liczę, że nasza
współpraca przetrwa ten trudny dla Pani okres i wszystko wróci do normy.

Z poważaniem,

dyrektor"

I w takiej sytuacji nie ma nieporozumien - choc tego typu list moze byc
niezbyt mily i w zasadzie powinien byc ostatecznoscia.

Pozdrawiam,

Andrzej