| No tak, ale przecież nie każdy "przeciętny człowiek" może wyciągnąć
| te dane z bazy PESEL...

No właśnie. W tym rzecz. Więc dla kogo ta informacja? No bo powinna być
chyba dla przeciętnych?
|
| Spójrz na to z innej strony - złodziej obserwuje mieszkanie,
| chcąc się zorientować, w jakich godzinach jest ono puste.
| Bez znajomości nazwiska nie dowie się numeru tel., więc nie będzie
| mógł sprawdzać telefonicznie.

No to będzie stał pod domem i w ten sposób głuchymi telefonami Cię nie
zaniepokoi. Albo spyta sąsiada, jak się nazywasz. Ale część racji w tym
oczywiście jest.

| Wiem, że można zastrzec swój numer, ale po co mam to robić -
| chcę, żeby moi znajomi bądź osoby, które mają _do_mnie_ jakąś
| sprawę, mogli mój numer znaleźć. Natomiast chcę być niedostępny
| dla osób, które mają względem mnie złe intencje.

Znajomi, to Twój numer uzyskają, jeśli będą akurat wiedzieli, na kogo jest
telefon. U nas akurat żona pozostała przy panieńskim nazwisku. Więc jak ktoś
nie wie i próbowałby ustalić numer, to nawet jak zna moje imię, to nic z
tego, bo nie pasuje. Część koleżanek żony zna imię, ale nazwiska nigdy nie
słyszały, bo nie pytały.
Sprawę skomplikuje, jak wynajmiesz mieszkanie. Telefon na właściciela. I co
znajmym z Twojego nazwiska i imienia.

| Więc ten przepis nie jest aż tak głupi, na jaki wygląda...

Może i nie jest głupi, ale odnoszę wrażenie że zysk z tytułu uniemożliwienia
ewentualnego sprawdzania nieobecności przez telefon nie rekompensuje
niedogodności w postaci braku możliwości ustalenia numeru bez znajomości
hasła w postaci imienia i nazwiska właściciela.

Jak menty będą chciały ustalić ten numer to i tak ustalą. Niewiele im
przyjdzie z tego, bo po pierwsze są automatyczne sekretarki. Po drugie wiele
osób ma przeniesienie na komórkę. No i jest identyfikacja numeru
dzwoniącego, więc gość po przyjściu do domu ma sporą szansę zorientować się,
że coś się szykuje.


--
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/