On 16/09/2004 11:40, Rodrig Falkenstein wrote :

> Dnia Wed, 15 Sep 2004 23:55:04 +0200, Maciej Donotek
> <m...@p...gazeta.pl> napisał:
>
>
>>1. Czy istnieje jakikolwiek cień podstawy prawnej dla tego typu żądań
>
>
> Istnieje. Cmentarz parafialny, więc to proboszcz decyduje co wolno tam
> robić. A 10% jest zwyczajowe. Postaw tańszy nagrobek. Zmarłemu to już nie
> pomoże, a żywym pieniądze się przydadzą. NIgdy nie rozumiałem ludzi
> stawiających kosztowne nagrobki.

Kwestię reguluje ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
Rzeczypospolitej Polskiej.

Relewantny przepis to art. 45.

Art. 45. 1. Parafie mają prawo posiadania, zarządzania oraz zakładania i
poszerzania cmentarzy grzebalnych.
2. Przepis ust. 1 ma również zastosowanie do zakonów lub ich domów w
odniesieniu do wyodrębnionych cmentarzy zakonnych.
3. W miejscowościach, gdzie nie ma cmentarzy komunalnych, zarządy
cmentarzy umożliwiają pochowanie na cmentarzach, o których mowa w ust.
1, na równych prawach także innych zmarłych.
4. Przepisy ust. 1-3 nie naruszają ogólnych przepisów o cmentarzach i
chowaniu zmarłych, o planowaniu przestrzennym oraz o ochronie gruntów
rolnych i leśnych.

Więc gdyby proboszcz żądał 10% od nie-katolików, to (chyba) nie miałby
prawa tak czynić. W przeciwnym razie chyba nie (no chyba, że jest jakiś
nieznany mi przepis szczególny).


--
Przemyslaw 'Pshemekan' Plaskowicki
When I was ten, I read fairy tales in secret and would have been ashamed
if I had been found doing so. Now that I am fifty I read them openly.
When I became a man I put away childish things, including the fear of
childishness and the desire to be very grown up. (C.S. Lewis)