Sandra napisa_(a):
> > Co słusznie? Uważasz, że praktyka polegająca na tym, że to sędzia
> > dyktuje protokół jest prawidłowa?
>
> a nie? a jakie uprawnienia do tego ma protokolant?

Takie, że to on spisuje protokół, który powinien jak najbardziej wiernie
odzwierciedlać rzeczywisty przebieg posiedzenia - zarówno wnioski,
oswidczenia jak i wydarzenia faktyczne, które wydarzyły się na sali -
wbrew pozorom duża ich część ma wpływ na to co się mówi. O ile w kpc
jest jeszcze zaznaczone, że czyni to pod kierownictwem sędziego, to w
kpk o niczym takim nie ma mowy. Zresztą kierownictwo nie powinno
oznaczać dyktowania.
Dokładna, bliska rzeczywistości, relacja z przebiegu posiedzenia, a w
szczególności zeznań świadków, jest warunkiem rzeczywistej kontroli w II
instancji. Jeśli, któś mówi nie na temat, oczywiście sędzia ma jak
najbardziej prawo mu przerwać - ale to też musi być odnotowane w
protokole. A może chcesz powiedzieć, że nie zdarzają się przypadki
dyktowania do protokołu niekoniecznie tego, co powiedział świadek, a
raczej tego, co sędziemu pasuje w danej chwili do wydania
"odpowiedniego" orzeczenia? A wszelkie możliwości sprostowań, żądania
zaprotokołowania oświadczeń, składania skarg - owszem teoretycznie
istnieją, tylko kto z przeciętnych klientów sądu występujących bez
adwokata ma o nich pojęcie? Pouczenia o tych uprawnieniach nie zdarzają
się, a może choćby dla formalności należałoby każdemu mającemu styczność
z salą sądową (jako strona) doręczyć krótką, pisemną i zrozumiałą
informację o tym jakie prawa mu przysługują? Czy się z nimi zapozna i
zechce skorzystać to już jego problem.


> A może słuszna była odmowa
> > zaprotokołowania zeznań?
>
> kto niby miałby odmowić? domyślam się,że masz na myśli sędziego?

A o kim była mowa? Przecież nie protokolant...

KG