W dniu 2022-07-06 o 10:25, J.F pisze:
> On Tue, 5 Jul 2022 21:40:01 +0200, Liwiusz wrote:
>> W dniu 2022-07-05 o 21:32, Robert Tomasik pisze:
>>> Stwierdza się śmierć mózgową, ale to powoduje, że odłącza się od
>>> aparatury wspomagającej. niektóre osoby żyją dalej i nikt ich nie
>>> "zabija". Zresztą średnio się na tym znam. W każdym razie śmierć, to nie
>>> jest jakaś chwila 0/1 i do tego zmierzam, a nie do ustalania, która data
>>> / godzina jest lepsza.
>>
>> No a ja właśnie o tym, że śmierć jest 0/1, i nie można być półżywym, z
>> wyjątkiem potocznego znaczenia tego zwrotu.
>
> Serce bije, a mozg juz nie - zywy calkiem?
>
>
> A pomysl jeszcze o hibernacji. Zamrozi sie ktos, liczac, ze go za 100
> lat odmrozą, i co - zywy, martwy?

Albo żywy, albo martwy, nic naraz.

"W 1786 roku, kiedy żona doktora zachorowała, Luigi przygotował jej na
wzmocnienie udka żabie duszone w tłuszczu. W tym celu oddzielił od
tułowia udka z niewielką częścią grzbietu i ściągnął z nich skórę.
Odsłonił przy tym nerwy połączone z niewielką częścią kręgosłupa. Rzecz
działa się w laboratorium. Asystenci wytwarzali w tym czasie na drugim
końcu stołu długie iskry za pomocą maszyny elektrostatycznej. Nagle
rozległ się krzyk: "Przecież żaba żyje!" Wyjaśnieniem było to, iż
Galvani dotknął nerwów preparowanej żaby, trzymając jednocześnie ostrze,
był więc również połączony z nerwami. Przypadek sprawił, że w tej samej
chwili jeden z asystentów obrócił maszynę elektrostatyczną i wytworzył
długą iskrę. W tym momencie "wszystkie mięśnie na przegubach żaby
skurczyły się kilkakrotnie w taki sposób, jak gdyby działały na nie
silne skurcze" - napisał o tym Galvani."

--
Liwiusz