On Wed, 2 Jul 2025 15:37:03 +0200, Robert Tomasik wrote:
> W dniu 02.07.2025 o 07:17, Shrek pisze:
>>> Dokładnie, choć to byli bardziej Syjoniści chyba, niż Żydzi. >
>>
>> Tak samo jak Polskę napadli naziści a nie niemcy.
>
> Niemcy, to kraj i oni napadli na Polskę. nie ma znaczenia wyznanie tych
> Niemców. Przecież nie powiesz, że napadli Protestanci, choć większość
> Niemców była Protestantami.

Katolik nie napada, bo to grzech?
Ech, nie jest tak dobrze :-)

Ale Mormoni to chyba pacyfiści :-)


> Podobnie z tymi Syjonistami. Nie było Izraela, więc nie byli to
> obywatele tego kraju.

Niewątpliwie.

> Znaczna część osób wyznania żydowskiego była
> przeciwna powstaniu Państwa Izrael, zarówno przed jego ogłoszeniem w
> 1948 roku, jak i po jego utworzeniu. Sprzeciw ten miał różne źródła -
> religijne, polityczne i ideologiczne - i obejmował zarówno środowiska
> ortodoksyjne, jak i świeckie.

No ale jak już Izrael sie proklamował - to mieszkańców/obywateli miał.

Z kolei Syjonizm to jakby trochę więcej niż "pre-Izrael".
Można być syjonistą, i mieszkać w NY, i na żadnego Araba nie napadać
:-)

> Jedną z najbardziej wyrazistych grup przeciwnych idei syjonizmu byli
> ortodoksyjni Żydzi, szczególnie ultraortodoksi (charedim). Uważali oni,
> że powstanie żydowskiego państwa przed przyjściem Mesjasza jest
> sprzeczne z wolą Boga. W ich przekonaniu tylko Mesjasz może przywrócić
> niezależność Żydom, a świecki ruch syjonistyczny uzurpuje sobie prawo do
> działania, które powinno być dziełem boskim. Przykładem skrajnie
> antysyjonistycznej postawy jest organizacja Neturei Karta, która do dziś
> otwarcie sprzeciwia się istnieniu Państwa Izrael.

Ciekawe.
A coś o Holokauscie mówią? Bo to przecież też wola Boga ..

> Sprzeciw wobec syjonizmu wyrażały również świeckie żydowskie ruchy
> socjalistyczne, zwłaszcza Bund. Bundyści byli przekonani, że Żydzi
> powinni walczyć o prawa obywatelskie i społeczne tam, gdzie żyją, a nie
> emigrować do Palestyny. Głosili hasło: ,,Nie do Palestyny, ale tu i
> teraz", sprzeciwiając się nacjonalizmowi żydowskiemu w każdej formie.

A co robili po 1945 ?


> Podobne stanowisko zajmowali niektórzy rabini nurtu reformowanego,
> szczególnie w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Reformowany judaizm
> uznawał judaizm za wyłącznie religię, a nie tożsamość narodową. Dlatego
> też jego przedstawiciele odrzucali ideę tworzenia żydowskiego państwa,
> uważając ją za błędne łączenie religii z polityką.

czy się bardziej bali o spadek ilości wiernych?

Tymczasem Izrael jednak powstał, takie państwo
religijno-narodowościowe.
Porównać by chyba trzeba ze średniowiecznymRzymem i okolicami, gdzie
papież rządził (Państwo Kościelne).

J.