W dniu 05.10.2025 o 09:33, Shrek pisze:
> W dniu 5.10.2025 o 09:23, PD pisze:
>
>> Zatem organ nie skorzystał ze ścieżki w której matka nie miała by
>> prawa do odmowy składania wyjaśnień, których poznanie jest przecież
>> konieczne organowi. Przekonujące.
>
> Do odmowy składania zeznań ma prawo. Również jako świadek jeśli by to
> narażało ją na odpowiedzialność (albo jej najbliżyszch).
>
> Zmieniają się dwie rzeczy - jako oskarżony ma prawo kłamać, oraz po
> postawieniu jej zarzutów jej zeznania jako świadka przestają być
> procesowo użyteczne. I to drugie jest tym o co chodzi Robertowi a nie
> żadne "prawa". Po prostu dla wygody postawili bogu ducha winnej matce,
> co straciła dziecko zarzuty, powodując że zamiast pod opieką psychpologa
> znalazła się pod "opieką" prokuratora i wmawiając jej poczucie winy
> jakby i tak nie miała zdewastowanej psychiki. A Robert nawet nie
> dostrzega skurwysyństwa i go aktywnie broni. Jak dla mnie ktoś kto
> takiego skurwysyństwa broni zasługuje na to żeby go traktować tak samo.

Wróćmy do czasu gdy ta sprawa była dyskutowana tu po raz pierwszy. Można
było się sprzeczać, do czego prokurator miał prawo, do czego nie miał,
co z czego wynika. W tym wszystkim Robert broniący prokuratora też jest
OK. Ale Robert postanawia rozjebać system i stwierdza, że zarzuty
postawiono dla dobra matki. Od tego momentu wszystko inne przestaje mieć
znaczenie. Niech by i nawet Robert miał rację we wszystkich prawnych
aspektach które prezentuje (taki żarcik), niech by RPO wydał mu na to
imienny certyfikat potwierdzający, nie ma to znaczenia, wszystko
przykrywa kulsoństwo Roberta wyrażone poprzez zarzuty dla dobra matki.

PD