T pisze:
> To moze inaczej (choc chcialam uniknac operowania na konretnym stanie
> faktycznym):
>
> Strona zlozyla do Ministra wniosek o wylaczenie pracownikow organu. Pomimo
> uplywu terminow z art. 35 kpa, w braku zawiadomienia o przyczynach zwloki i
> wyznaczenia nowego terminu zgodnie z art. 36 kpa, strona wezwala Ministra do
> eliminacji uchybien terminom, podanie przyczyn zwloki i wyznaczenie nowego
> terminu. Wniesienie zazalenia zgodnie z art. 37 kpa bylo niemozliwe z uwagi na
> brak organu wyzszego stopnia. Minister nie odpowiedzial takze na to wezwanie.
> Strona zlozyla zatem skarge do wsa na bezczynnosc organu, ktora jednak sad
> odrzucil uznajac, ze sprawa ta nie znajduje sie w jego kognicji (nie jest
> sprawa wskazana w art. 3 par 2 ppsa).
>
> Pytanie brzmi - czy rzeczywiscie wsa ma racje?
>
Zakładając, że nie ma już drogi odwoławczej (powinien być wcześniej
jeszcze wniosek o ponowne rozpatrzenie, choć może z treści wysłanego
wcześniej wezwania to wynikało), zostaje art. 77 Konstytucji i zmiany
treści k.c. z 2004 (art 417) ułatwiające skuteczne dochodzenie
odszkodowań od organów władzy publicznej za działanie, lub zaniechanie.
Nic lepszego (oprócz szukania orzecznictwa) nie przychodzi mi do głowy.
J