W dniu 2015-02-08 o 09:24, .B:artek. pisze:
> W dniu 08 lut 2015 o 00:12, the_foe pisze:
>> http://tinyurl.com/ncwd92r
>> Warto również pamiętać, iż działanie rękojmi zostanie wyłączone, jeżeli
>> zbywca jest osobą podszywającą się pod osobę wpisaną (tak: SN z 9
>> października 1959 r. III CR 399/59, OSN 1960, Nr 3,poz. 87), bądź gdy
>> rzekomy zbywca jest osobą fikcyjną, a zawierający umowę posługuje się
>> dowodem osobistym osoby nie istniejącej ale wpisanej jako właściciel do
>> księgi wieczystej. Rękojmia nie chroni również nabycia od osoby wpisanej
>> w księdze, która ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych bądź jest
>> jej całkowicie pozbawiona.
>
> Nie w tym przypadku.
>
> tutaj było w ten sposób, że osoba X wniosła nieruchomość aportem do
> spółki (S) i spółka (S) stała się jej właścicielem. Potem spółka (S)
> sprzedała nieruchomość deweloperowi (D). Czyli mieliśmy X --> S --> D.
>
> Powyższe tezy z wyroku SN dotyczyłyby spółki (S). Ale ona oczywiście
> kwestionować nabycia nie będzie, bo też była podstawiona w tej całej
> historii.
>
>

rozumiem schemat i w wiekszosci przypadków jest on skuteczny, kiedy
czynnosc cywilnoprawna istniała. Tutaj mamy inny przypadek i gdyby dalej
stac na straży wizji, ze KW ZAWSZE wskazują stan prawny i tym samym
znosimy ryzyko kupującego, to umozliwiamy powstanie prawnego absurdu. W
ten sposob mozna "sprzedać" np. Pałac Kultury. Mozna łatwo przewidziec,
ze wtedy KW nie okaze sie decydująca i sad uzna, ze kupujący mógł łatwo
odkryć oszustwo. Wiec gdzie jest granica? Bo mnie się wydaje, ze i w tym
przypadku łatwo mozna było odkryć oszustwo np. odwiedzajac osobiscie
nieruchomosc a tam np. ktos sobie przycina drzewka. To jest kwestia
czysto subiektywna, ale ryzyko kupujacego opierajacego sie wylacznie na
KW musi istniec

--
@foe_pl